شده كه فرشتهها بر آنها پشت دادهاند ، و بسا از ريزه پرهايشان بر گرفتيم .
31 - عياشى : بسندش از امام ششم در قول خدا « نگهدارندش از فرمان خدا ، 12 - الرعد » فرمود : بندهاى نيست جز آن كه با او دو فرشته است كه نگهداريش كنند و چون فرمان خدا رسد او را با آن وانهند .
32 - در مناقب : امام صادق از أبو حنيفه پرسيد ، نشيمنگاه دو فرشته كاتب كجا است ؟ گفت : نمىدانم ، فرمود : بر دو گونه است ، دهان دوات است ، و زبان خامه ، آب دهن مداد .
بيان : بسا كه مقصود دهان و زبان و آب دهن خود فرشته است ، و اگر منظور از آدمى باشد ، ممكن است بمحض سخن گفتن در الواح آنها نقش بندد ، و مخصوص بگفتار است .
33 - در كافى ( ج 3 ص 69 ) : بسندش از أبى اسامه گويد : نزد امام ششم بودم و مردى پرسيدش آداب رفتن در خلاء چيست ؟ فرمود : ياد خدا كند و از شيطان رجيم پناه برد ، و چون تمام كردى بگو « سپاس خدا را بر اينكه آزار از من بدر كرد به آسانى و عافيت ، مرد گفت : آدمى در اين حال تاب نيارد جز اينكه بنگرد بدان چه از او بيرون آيد : فرمود : در زمين هيچ آدمى نباشد جز دو فرشته بر او گماشتهاند و در اين حال گردنش به زير آرند و گويند : اى آدمىزاده بنگر تا آنچه برايش در اين جهان رنج ميكشى چه مىشود ؟ 34 - و از همان ( ج 3 ص 113 ) : بسندش از امام ششم عليه السّلام كه : چون دو فرشته بندهء بيمار هر شام به آسمان برآيند پروردگار تبارك و تعالى فرمايد : براى بنده من در حال بيماريش چه نوشتيد ؟ گويند : شكايت ، فرمايد : اگرش در حبس بدارم و از شكايتش دريغ دارم با او انصاف نكردم ، بنويسيد برايش هر آنچه در حال تندرستى از كار خير برايش مينوشتيد ، و هيچ گناهى بر او ننويسيد تا از حبسش بر آرم چه كه او در حبس من است .
35 - و از همان ( ص 314 ) : بسندش از درست كه شنيدم امام هفتم عليه السّلام
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 159
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٥٩