تا آنجا كه شاخش نزديك عرش است و ميگويد : منزه است پروردگارم ، هر جا باشى ندانى پروردگارت كجا است از بلندى مقام .
در دو شانه دو بال داشت كه چون بازشان ميكرد از مشرق و مغرب ميگذشتند در سحر بالها ميگشود و مىبست و فرياد تسبيح برميآورد و ميگفت : سبحان الملك القدوس ، سبحان [ اللَّه ] الكبير المتعال ، لا إله الا اللَّه الحىّ القيوم ، چون اين را ميگفت همه خروسهاى زمين پر ميزدند و بانگ ميكردند ، و چون آن خروس آسمانى خاموش ميشد خروسهاى زمين هم همه خاموش ميشدند ، آن خروس را تيرهاى پرها سبز بودند و پرهاى سفيد بدان سفيدى كه هرگز نديده بودم و تير پرهاى سبز بدان سبزى كه هرگز نديده بودم .
گويم : اين خبر طولانى در باب معراج گذشته .
3 - در تفسير : بامير المؤمنين عليه السّلام رساند كه : خدا فرشتهاى به صورت خروس نمكين و سرخ آفريده كه چنگالش در زمين هفتم است و بالش در زير عرش دو پر دارد ، در مشرق و مغرب ؛ آنكه در مشرق است از برف است و آنكه در مغرب از آتش ، هنگام نماز كه رسد بر چنگال برآيد و بالش را زير عرش برآورد و بالهايش را به هم زند مانند خروسهاى خانه شما ، نه برف آتش را خاموش كند و نه بال آتشين برف را آب كند ، سپس بآواز بلند فرياد كشد : گواهم كه نيست شايسته پرستش جز خدا ، و گواهم كه محمّد صلى اللَّه عليه و آله بنده و رسولش خاتم پيغمبرانست ، و وصى او بهتر اوصياء ، سبوح قدوس رب الملائكة و الرّوح ، در زمين خروسى نماند جز آنكه پاسخش دهد ، و اينست معنى قول خدا پرندهها در صف باشند هر كدام دانند نماز و تسبيح او را ، 42 - النور » ( تفسير قمى ، 359 ) .
4 - و از همان : در قول خدا « سپاس از آن جدا است ، آفريننده آسمانها و زمين سازنده فرشتهها رسولان كه داراى دو و سه و چهار بالند ، - 1 - فاطر » امام صادق عليه السّلام فرمود : خدا فرشتهها را گوناگون آفريده رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله جبرئيل را ديد
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 150
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٥٠