اگر گوئى : نسبتش بفرس مؤيد قول يكم است زيرا آنها مقرّرش داشتند و دومى را قوم خاصى مقرّر كردند كه ديگران موافق آن نبودند گوئيم : در نسبت گفته يك گروه از آنان كافى است گرچه ديگران بيشتر باشند ، نبينى كه خدا فرمايد « يهود گفتند عزيز پسر خداست و نصارى گفتند مسيح پسر خداست ، 31 - التوبه » با اينكه همه يهود و همه نصارى آن را نگفتهاند ، و مانند فرموده خدا تعالى « و آنان را كه كتابشان داديم شادند بدان چه به تو فرو فرستاديم 38 - الرعد » كه مقصود همه اهل كتاب نيستند بلكه خصوص عبد اللَّه بن سلام است و يارانش بعلاوه : آنچه در فضل آن وارد شده و مؤيد گفته ما است حديث معلّى است از امام صادق عليه السّلام كه نوروز همان روزيست كه پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله و سلم براى أمير المؤمنين عليه السّلام در غدير خم بيعت گرفت و اقرار بولايت او كردند ، و خوشا بر آنكه بدان ثابت ماند ، واى بر آنكه آن را بشكند ، و روزيست كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله على عليه السّلام را بوادى جن فرستاد تا از آنها پيمان ستد ، و روزيست كه باهل نهروان پيروز شد و ذو الثدية را كشت ، و روزيست كه قائم ما خاندان ظهور كند با كارگزاران و خدايش بدجّال پيروز گرداند و او را بر كناسه كوفه بدار زند ، هيچ نوروزى نيايد جز آنكه ما در آن توقع فرج داريم ، زيرا آن از روزهاى ما است كه فرسش نگهداشتند و شما آن را گم كرديد سپس يك پيغمبر از بنى اسرائيل از پروردگارش خواست مردمى را كه بيرون شده بودند از خانهشان و هزارها بودند و خدا آنها را ميرانيد زنده نمايد و خدا به دو وحى كرد كه آب بر آنها بريزد ، و در اين روز بر آنها آب ريخت و زنده شدند ، 30 هزار كس بودند ، و آب پاشيدن در اين روز سنت ثابتى شد و سببش را جز پايداران در علم ندانند ، و آن نخست روز سال فرس است ، معلى گويد آن را به من ديكته كرد و من نوشتم .
و باز از معلّى است كه بامداد نوروز نزد امام صادق عليه السّلام رفتم ، فرمود : اى
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 102
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٠٢