شد و متصديش مردى بنام يزدجرد هزارى بود و نوبت آن كبيسه آبان ماه بود و پنج روز را به آخر آن وابستند و همچنان ماند ، زيرا كار كبيسه را رها كردند ( پايان ) همانا اين سخن را نقل كرديم كه زمينه باشد براى بيان فائدهء دوم .
[ فائدهء ] 2 [ در بارهء نوروز ]
شيخ طوسى - قده - و متأخرينش ، نوروز و اعمال آن را از غسل ، روزه و نماز و جز آن ذكر كردند ، و روزش را مشخص نكردند ، و بايد در ضمن نقل أقوال آن را تعيين نمود ، فقيه مدقق ابن ادريس - ره - در سرائر گفته : شيخ ما ابو جعفر در مختصر مصباح آورده كه : مستحب است چهار ركعت نماز - به اين كيفيت - در روز نوروز خواند ، و نگفته آن چه روزيست و ماه رومى يا عربى آن را نام نبرده و آنچه برخى أهل حساب و هيئت كه استاد اين صنعتند تحقيق كردند اينست كه نوروز دهم ماه ايار است كه 31 روز است و آن را نيروز هم گويند ( پايان ) .
و شهيد - ره - آن را بآغاز سال پارسيان ، يا حلول خورشيد ببرج حمل ، يا 10 ايار تفسير كرده است ابن فهد حلّى - ره - در كتاب مهذب البارع شرح مختصر نافع گفته : نو روز جليل القدر است و تشخيص آن مشكل است و مهم زيرا عبادتى بدان مربوط است و معرفتش براى امتثال لازم ، علماء ، جز ابن ادريس و شهيد متعرض آن نشدهاند ( و پس از نقل كلام گذشته آنها گفته ) احتمال سوم شهيد موافق گفته ابن ادريس است ، و احتمال يكمش اشاره است بمشهور نزد فقهاء عجم كه در بلاد خود ، نزول خورشيد را به جدى نوروز دانند ، آن نزديك است بگفته مؤلّف كتاب - الأنواء - كه آن را ، 17 - كانون يكم كه روزه يهود است دانسته كه خورشيد از شمال برگشته و شب 13 ساعت شده ، و خورشيد دو روز پيش از آن ببرج جدى وارد مىشود .
برخى علماء هم آن را آغاز سال دانستند و گفتند : روز 9 - شباط است كه غسل و چهار ركعت نماز مستحب است چنانچه در روايت معلّى بن خنيس است از امام صادق عليه السّلام ، سپس خبر را ذكر كرده و تفسير آخرى را بطور جزم برگزيده