مقصود اينست كه أنواء را سبب باران دانند و قدرت خدا را دروغ شمارند ، و باران بمردمى نيايد جز اينكه برخى ناسپاسى كنند و گويند باران ما بواسطه نوء فلانيست و خدا فرو فرستاد « مينهيد روزى خود را در اينكه دروغ شماريد » ( . . . ) 18 - از أبى خدرة كه اين آيه در باره يك مرد انصارى فرود آمد در غزوه تبوك ، در حجر منزل كردند و پيغمبر فرمود : چيزى از آب آن برنگيرند و در منزل ديگر آب نداشتند ، و به پيغمبر شكايت بردند و آن حضرت دو ركعت نماز خواند و دعا كرد ، و خدا يك ابرى فرستاد و بر آنها باريد تا سيراب شدند ، و مردى انصارى به ديگرى كه متهم بنفاق بود گفت : واى بر تو ديدى پيغمبر صلى اللَّه عليه و إله دعا كرد و خدا باران داد بما ، در پاسخش گفت باران ما بسبب نوء چنانى بود و خدا فرو فرستاد
وَ تَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ
( . . ص 162 ) 19 - و از على عليه السّلام در تفسير اين آيه فرمود : يعنى « شكر شما اينست كه تكذيب ميكنيد » و ميگوئيد باران ما به نوء چنانيست .
20 - و از أبى عبد الرحمن سلمى گفت : على عليه السّلام در نماز بامداد سوره واقعه را خواند و گفت : و تجعلون شكركم أنكم تكذبون و چون تمام كرد فرمود : من ميدانم يكى خواهد گفت : چرا چنين خواند ؟ من شنيدم رسول خدا صلى اللَّه عليه و إله آن را چنين ميخواند ، وقتى بارانشان مىآمد ميگفتند : باران ما از نوء چنانيست ، و خدا فرو فرستاد « شما شكر خود را در برابر باران اين ميسازيد كه بدان تكذيب مينمايند » ( . . . ج 6 ص 163 ) 21 - و از قتاده در
وَ تَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ
كه حسن ميگفت :
چه بد پيش گرفتند آن مردم براى خود ، بهره نبردند از قرآن خدا جز تكذيب بدان گفت : براى ما حكايت شده كه مردم در عهد پيغمبر بقحطى افتادند و گفتند يا نبى اللَّه كاش براى ما باران ميخواستى ، فرمود : بسا كه مردمى باران يابند و گويند از نوء چنانيست ، و پيغمبر صلى اللَّه عليه و إله استسقاء كرد و باران آمد ، مردى گفت : از انواء چنان و چنان مانده بود ، و خدا فرو فرستاد
وَ تَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ
/ ( . . .