و امثال آن نسبت بعموم مردم كه سست عقيدهاند و پناه به خدا نبرند ، و بد دلى كنند و روايت شده كه امام چهارم با خوره داران همخوراكى كرد ، و آنها را مهمان كرد و با آنها در سفره شركت كرد ، با اينكه ممكن است اين از خصائص ائمه باشد زيرا خدايشان از بيماريهاى نفرتآور مصون ساخته ، برخى گفتهاند ، خوره از اين قاعده « لا عدوى » استثناء شده طيبى در شرح مشكاة گفته : واگيره در هفت بيماريست خوره ، گرى ، آبله ، حصبه ، گند بينى و دهن ، چشم درد و بيماريهاى وبائى ، و شرع آن را ابطال كرده كه واگير ندارند .
و گفتهاند مقصود اينست كه واگير بىخواست خدا نيست ، و از اين رو منع شده از نزديك شدن ببلا مانند ديوار شكسته ، و كشتى معيوب ، و بر قول اول گويند نهى براى نگرانى از اعتقاد به آنست در صورت بروز بيمارى ، و من اين قول دوم را بهتر ميدانم كه جمع ميان احاديث و اصول طيّبه است كه شرع آن را بوجهى كه منافى با توحيد نباشد معتبر دانسته ( پايان ) .
« لا طيرة » نهى از فال بد زدنست در كارها كه رسم عوام است يا مقصود بيان اينست كه يا هيچ اثرى ندارد يا آنكه به تنهائى اثر ندارد و با قوت نفس و توكل بر خدا اثرش رفع مىشود ، و مؤيد معنى اخير است آنچه بيايد و آنچه در برخى اخبار است كه في الجمله اثر دارد ، و آنچه در دعاء آمده از پناه به خدا از آن ، در نهايه : ( ج 2 ص 51 ) گويد : طيرة بد بينى بچيزيست ، عرب بواسطه پريدن پرنده و دويدن آهو از سمت چپ و يار است فال ميگرفت و چون بد بود بنظرش دنبال كار نميرفت ، و شرع از آن نهى كرد و آن را بىاثر دانست و در حديث است كه فرمود :
هيچ كس از سه چيز بر كنار نماند ، بدفالى ، و حسد و بدگمانى ، گفته شد : پس چه كنيم ؟ فرمود : در فال بد دنبال كار برو ، حسد كه بردى ستم مكن ، و گمان بد را مسلم مدار .
و در ( ج 4 - ص 258 ) گويد : هامة بمعنى سر است و نام پرندهايست ، و مقصود حديث همين است زيرا بدان فال بد ميزدند ، از پرندههاى شب است و گفتهاند
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 268
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٦٨