تعالى ستارهها را ستوده و اگر علم نجوم درست نبود خداى عزّ و جلّشان نميستود پيغمبران بدان دانا بودند و خدا در باره ابراهيم خليل الرحمن فرمود : « همچنين نموديم بابراهيم ملكوت آسمانها و زمين را و تا بوده باشد از موقنان ، 75 - الانعام » و در جاى ديگر فرموده : « و نگاه كرد در نجوم و گفت من بيمارم ، 89 - الصافات » و اگر علم نجوم نميدانست ، در آنها ننگريست و نميگفت من بيمارم .
ادريس اعلم زمانش بوده بنجوم ، و خدا تعالى سوگند ياد كرده بمواقع نجوم و آن را سوگندى گر بدانند بزرگ شمرده در جاى ديگر قرآن فرموده
وَ النَّازِعاتِ غَرْقاً
- تا فرمايد
فَالْمُدَبِّراتِ أَمْراً
و مقصود 12 برج و 7 سيّاره است ، و آنچه در شب و روز بفرمان خدا عزّ و جلّ پديدار مىشود ، و پس از علم قرآن اشرف از علم نجوم نيست ، و آن دانش أنبياء و اوصياء و وارثان انبياء است كه خدا عزّ و جلّ فرموده « و نشانه است و به ستاره هم ره جويند ، 16 - النحل » ما هم اين علم را ميشناسيم و آن را فاش نكنيم ، هارون گفت : اى موسى تو را به خدا اين علم نزد جهال و مردم عوام پديدار نكنيد تا بر شما سرزنش كنند و عوام بدان ببالند ، اين دانش را نهان دار و بحرم جدّت برگرد ، سپس هارون گفت بيك مسأله ديگر باقى است تو را به خدا به من خبر ده ، فرمود : بپرس ، گفت به حق قبر و منبر و به حق خويشى تو با رسول خدا صلى اللَّه عليه و إله به من بگو تو پيش از من ميميرى يا من پيش از تو ؟ زيرا تو اين را از علم نجوم ميدانى ، فرمود : به من امان بده تا بگويم ، گفت : تو در امانى ، فرمود من پيش از تو بميرم ، و به من دروغ گفته نشده و دروغ نگويم ، و مرگ من نزديك است .
ميگويم : تمام اين خبر در ابواب تاريخ موسى عليه السّلام است .
49 - و از همان : بسندى از مردى كه عكرمه پرسيدش از حساب نجوم ، و او دريغ داشت كه بوى گزارش دهد و عكرمه گفت : از ابن عباس شنيدم ميگفت :
علمى است كه مردم در آن درماندهاند ، دوست داشتم آن را بدانم .