1 - آنكه اين گروه در پشت چين باشند و دشتى از ريگ روان ميان آنها و چين است و دگرگون نشده و شريعت موسى را تبديل نكردند ، از ابن عباس ، سدّى ، ربيع ، ضحاك ، و عطاء و هم روايت شده از امام پنجم عليه السّلام ، گفتهاند : هيچ كدام در برابر يار خود مالى ندارند و هر شب باران دارند ، و در روزها كشت و كار ميكنند ، هيچ كس از ما به آنها نميرسد ، و نه از آنها بما ، و آنان بر حق هستند .
ابن جريج گفته : به من رسيده كه چون بنى اسرائيل پيغمبرهاى خود را كشتند و كافر شدند دوازده سبط بودند يك سبط آنها از آنچه كردند بيزارى جستند و پوزش خواستند و از خدا خواهش كردند ميان آنها و اسباط ديگر جدائى اندازد و خدا كانالى در زمين برايشان گشود و يك سال و نيم در آن راه رفتند تا از پشت چين بدر آمدند و آنان در آنجا يگانه پرست و مسلمانند و بقبلهء ما توجه دارند .
و گفته شده كه جبرئيل در شب معراج ، پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم را نزد آنها برد و ده سوره قرآن را كه در مكه نازل شده بود براى آنها خواند و به دو گرويدند و او را باور كردند و به آنها فرمود : در جاى خود بمانند و شنبه را رها كنند و آنها را به نماز و پرداخت زكات فرمان داد و جز آنها واجب ديگر مقرر نشده بود و آنها فرمودهء آن حضرت را به كار بستند .
ابن عباس گفته : و اين است مقصود از قول خدا « و گفتيم ببنى اسرائيل از آن پس ساكن باشيد در زمين و چون موعد رستاخيز آيد همه شما را فراهم شده بياوريم 104 - الاسراء » مقصود عيسى بن مريم است كه بهمراه او بيرون شوند و اصحاب ما روايت كردند كه بهمراه قائم آل محمّد عليه السّلام بيرون آيند و روايت شده ذو القرنين آنها را ديده است و گفته : اگر فرمان اقامت داشتم خوش داشتم در ميان شماها بمانم .
2 - آنان مردمى از بنى اسرائيلند كه هنگام گمراهى ديگران به حق چسبيدند و بشريعت درست موسى ، و در قتل پيغمبران دست نداشتند و آن پيش از اين بود كه شريعت آنها بشريعت عيسى عليه السّلام نسخ شود و تقدير آيه اينست كه از مردم موسى گروهى بودند كه بدرستى رهبرى ميكنند از جبائى .
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 240
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٤٠