كه بزيبائى خود اندر فتنه افتاده بياورند . گويد : پروردگارا آفرينش مرا زيبا كردى تا بدان چه بر - خوردم گرفتار شدم مريم ( ع ) را در برابرش آورند و به او گفته شود تو زيباترى يا اين ما او را زيبا كرديم و بفتنه نيفتاد و مردى را كه از زيبائى خود بفتنه افتاده و بدكردار شده بياورند و او گويد پروردگارا تو مرا زيبا كردى تا از زنان آنچه را كشيده ديدم يوسف ( ع ) را آورند و به او گويند تو زيباترى يا اين ما او را چنين زيبا كرديم و بفتنه اندر نشد و آنكه گرفتار بوده و از گرفتارى به بدكردارى افتاده آورند و گويد پروردگارا بر من سخت گرفتى تا بفتنه اندر شدم پس ايوب را آورند و به او گويند گرفتارى تو سختتر است يا گرفتارى اين او سخت گرفتار شد و بفتنه نيفتاد .
شرح -
از مجلسى « ره » - قوله
« افتتنت في حسنها »
يعنى بسبب زيبائى خود در زنا و مقدماتش افتاده است .
در آزادى عقيده
292 -
( 1 ) از اسماعيل بصرى - گويد : شنيدم امام صادق ( ع ) ميفرمود : شماها ميتوانيد در مجلسى بنشينيد و حديث بگوئيد و آنچه را خواهيد اظهار كنيد و از هر كه خواهيد بيزارى جوئيد و بهر كه خواهيد اظهار دوستى نمائيد ؟ گفتم : آرى ، فرمود : آيا زندگانى جز اين معنائى دارد ؟
انضباط در نقل نصوص صادره
293 -
( 2 ) از ابى بصير گويد شنيدم امام صادق ( ع ) ميفرمود خداوند بندهاى را رحمت كند كه ما را نزد مردم محبوب سازد و ما را در برابر آنها دشمن و منفور نكند .
هلا به خداوند اگر همان متن كلام زيباى ما را روايت ميكردند آبرومندتر و عزيزتر بودند و كسى نميتوانست كه به هيچ وجه بدانها دست اندازد ولى يكى از آنها كلمهاى را ميشنود و از خود ده تا