خاندان دارند كه دوازده فرقه آنها هم در دوزخ باشند و يك فرقه در بهشت باشند و شصت فرقه هم از مردم ديگر در دوزخند .
شرح -
از مجلسى ره - قوله تعالى ( ضرب اللَّه ) شيخ طبرسى ره گويد خدا براى كافر و بتپرستى او مثل زده است و فرموده است خدا مثل زده است « مرديست كه شريكان ستيزهگرى بر سر اويند » يعنى باهم اختلاف دارند و بدرفتارى هم ميكنند و همانا اين مثل براى همه مشركانست ولى موضوع را يك مرد آورده و آن را به وصف عموم مشركان توصيف كرده تا شامل همه آنها بشود و مقصودش از گفته خود « مرديكه در او شريكانى باشند » يعنى معبودان مختلفى را مىپرستند و بتهاى بسيارى را و با هم در ستيزه و سختگيرى هستند اين فرمانش مىدهد و آن بازش مىدارد و هر كدام ميخواهد كه تنها به خدمت خودش بگمارد و هزينه و خرج او را به گردن ديگران بگذارد و آن ديگر هم همين پندار را دارد و او در برابر خدمت چيزى به كف نيارد و اين حال خدمتكار جمعى است كه هواى مختلف بر سر دارند و اين مثل كافر است و مثل مؤمن موحد را هم زده است و فرموده است :
« و مرديكه تسليم مردى است » يعنى ويژه او است و يك مالك را مىپرستد و در خدمت او خدمت ديگرى را وارد نميكند و آرزوى ديگرى را ندارد و هر كس به اين صفت باشد بثمره خدمت خود ميرسد بويژه اگر مخدومش حكيم باشد و توانا و هم كريم و حاكم ابى القاسم حسكانى بسند خود از على ( ع ) روايت كرده كه فرمود منم آن مرديكه تسليم رسول خدا ( ص ) شدهام و عياشى بسند خود از ابى خالد از امام باقر ( ع ) روايت كرده است كه فرمود مرديكه تسليم شده است به مردى همان على است بطور تحقيق با شيعه او .
قوله « فلان الاول » يعنى ابو بكر كه از گمراهى و پيرو پيمبر نبودن او آنان كه در ولايت او مشرك بودند اختلاف پيدا كردند و به چند دسته شدند و همديگر را لعنت كردند و با اين حال عامه گويند همه بر حقند و همه ببهشت ميروند .
قوله
« فإنه الاول حقا »
- يعنى امير المؤمنين زيرا او امام اول بر حق است و اين دو وجه دارد :
1 - مقصود به رجل اول امير المؤمنين ( ع ) باشد و مقصود از رجل دوم رسول خدا ( ص ) باشد و آنچه از حاكم روايت شده است و گذشت مؤيد آنست و برابر كردن اين دو مرد باعتبار اينست كه ستيزهگرى دسته اول براى اينست كه پيشواى آنان تسليم برسول خدا ( ص ) نبود و هر چه را مورد نياز مردم بود از رسول خدا ( ص ) دريافت نكرده بود و ذكر شيعه در اينجا به تبع است و مقصود اينست كه چون شيعه هم تسليم باويند و او هم تسليم برسول خدا ( ص ) است پس شيعه هم تسليم به رسول خدا ( ص ) هستند .
2 - مقصود برجل اول هر كدام از شيعه باشند و رجل دوم امير المؤمنين ( ع ) باشد و معنى اين باشد كه چون شيعه به امام و رهبر خود تسليم هستند در اصل ديانت ميان آنها ستيزهاى نيست .