( 1 ) 4 - نيست آن جز وحى كه به او وحى شده است و خدا عز و جل بمحمد ( ص ) فرمود ( 58 - الانعام ) بگو به آنها اگر نزد من بود و به اختيار من بود آنچه را شماها در آن شتاب داريد كار ميان من و شماها تمام شده بود .
ميفرمايد يعنى اگر من مامور بودم و دستور داشتم بشماها اعلام كنم كه در دل گرفتهايد شتاب در مردن من براى ستم كردن بخاندانم بعد از من و مثل شماها چنانست كه خدا عز و جل فرموده است ( 17 - البقرة ) مثل آن كسى كه آتشى افروخته و چون گرد او روشن شود .
ميفرمايد زمين بنور محمد ( ص ) روشن شده چنانچه خورشيد بر آن مىتابد و خداوند محمد ( ص ) را بخورشيد مثل زده و وصى او را به ماه و اينست تفسير قول او عز و جل ( 5 - يونس ) خورشيد را تابان ساخت و ماه را روشن و قول خدا ( 37 - يس ) و يك نشانه براى آنها شب است كه روز را از آن بدر آوريم و بناگاه كه همه در تاريكى فرو روند و قول خدا عز و جل ( 18 - البقره ) خداوند نور و روشنى آنان را بدر برد و آنها را در يك تاريكى عميق كه چيزى نتوانند ديد بجا گذاشت ، يعنى جان محمد ( ص ) را گرفت و تاريكى پديدار شد و فضل خاندان او را نديدند و آنست قول خدا عز و جل ( 197 - الاعراف ) و اگر آنها را به راه حق بخوانى گوش ندهند و نشنوند و به آنها نگرى كه به تو چشم انداختهاند با اينكه نتوانند ديد .
سپس رسول خدا ( ص ) آن علم و دانشى كه داشت بوصى خود سپرد و اينست تفسير قول خدا عز - و جل ( 35 - النور ) خدا است نور آسمانها و زمين .
ميفرمايد منم رهبر آسمانها و زمين ، نمونه آن دانشى كه عطا شدى و همان نور منست كه بدان هدايت شوند نمونه يك چراغدانيست كه در آن چراغ فروزانيست - آن چراغدان دل محمد ( ص ) است
الكافي - الروضة من الكافي ( روضه كافى يا گلستان آل محمد ص ) ( فارسى ) — صفحة 345
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٣٤٥