573 -
( 1 ) از عبد اللَّه بن سنان گويد از امام صادق ( ع ) پرسيده شد از قول خدا عز و جل ( 118 - هود ) و اگر بخواهد پروردگارت هر آينه مردم همه را يك امت ميسازد و پيوسته مختلفند 119 - جز كسانى را كه پروردگارت مهربانى كند ، فرمود همه يك امت بودند و خداوند پيمبران را بر آنها مبعوث كرد تا حجت خود را بر آنها تمام كند و از آنها اتخاذ سند نمايد .
شرح -
از مجلسى ره - قوله
« كانوا امة واحده »
اكثر مفسران گويند مقصود از اينكه خدا آنها را يك امت سازد اينست كه به زور همه را مسلمان كند و ظاهر روايت اينست كه اگر ميخواست همه را به همان حال ميگذاشت كه شرك و ضلالت باشد ولى پيغمبران را براى اتمام حجت بر آنها مبعوث كرد و برخى اسلام آوردند و اختلاف پديد شد و ممكنست مقصود اين باشد كه در به دو تكليف و زمان آدم همه مؤمن بودند .
574 -
( 2 ) از جابر از امام باقر ( ع ) در تفسير قول خدا عز و جل ( 23 - الشورى ) هر كه حسنهاى برگيرد ما برايش بيفزائيم در حسن او .
فرمود : يعنى هر كه دوستى كند با اوصياء از خاندان محمد و از آثار آنها پيروى كند اين خود مايه فزونى دوستى او گردد با پيغمبران و مؤمنان گذشته تا دوستى آنها برسد به آدم ( ع ) و اينست معنى قول خدا عز و جل ( 89 - النمل ) هر كه حسنهاى آورد بهتر از آن را دارد يعنى او را ببهشت ميبرد و اينست معنى قول خدا عز و جل ( 47 - سبأ ) بگو هر آنچه مزد از شماها خواستم از آن خود شما است ، ميفرمايد همان مزد مودت كه جز آن را از شماها نخواستم بسود خود شماها است بوسيله اين مودت خاندانم رهبرى و هدايت ميشويد و از عذاب قيامت رها مىگرديد و خداوند خطاب بدشمنان خدا كه دوستان شيطانند ميفرمايد ( 86 - ص ) بگو من از شماها مزدى درخواست نكنم و من از زور گويان و متكلفان نباشم - ميفرمايد زورگو و متكلف نباشم اگر از شماها بخواهم چيزى را كه اهل آن نيستيد .