شرح -
از مجلسى ره - قوله
« اقرأ التائبين »
شيخ طبرسى گفته است در قرائت أبى و عبد اللَّه بن مسعود و اعمش التائبين العابدين با ياء است تا آخر و از أبى جعفر و امام صادق هم همين روايت شده سپس گفته التائبون العابدون مرفوع بنا بر قطع و استينافست يعنى آنهايند تائبان و براى مدح چنين شده است و گفته شده مرفوع بابتداء است و خبرش محذوفست بعد از كلمه
وَ الْحافِظُونَ لِحُدُودِ اللَّهِ
و آن جمله
لَهُمُ الْجَنَّةَ
است - از زجاج و قولى است كه رفع بنا بر بدل از ضمير فاعل يقاتلون است .
و التائبين العابدين محتملست مجرور باشد و منصوب ، جر وصف مؤمنين باشد و نصب به تقدير فعل مدح .
570 -
( 1 ) از اسحاق بن عمار از امام صادق ( ع ) فرمود خدا تبارك و تعالى چنين نازل كرده است ( 128 - التوبه ) لقد جاءنا رسول من أنفسنا عزيز عليه ما عنتنا حريص علينا بالمؤمنين رؤف رحيم .
( و در قرائت متعارف آيه چنين است
لَقَدْ جاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ ما عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤْمِنِينَ رَؤُفٌ رَحِيمٌ
.
شرح -
از مجلسى ره - اين حديث دلالت دارد كه مصحف ائمه ( ع ) در برخى كلمات با آنچه در دست مردمست مخالفت داشته پايان نقل از مجلسى ره .
من گويم - اين دليل نيست كه قرائت مشهور و ثبت در مصحف معمول قرآن نباشد بلكه دليل آنست كه آيات تعدد نزول داشته و به چند تعبير از طرف خداوند ادا شده است و در مصحف ائمه تعبير ديگرى ثبت بوده است و ما شرح اين موضوع را در جلد 4 شرح اصول كافى در كتاب قرآن بيان كرديم بدان جا رجوع شود .
571 -
( 2 ) از ابن فضال از امام رضا ( ع )
فَأَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَيْهِ
على رسوله
وَ أَيَّدَهُ بِجُنُودٍ لَمْ تَرَوْها
( 40 التوبه ) من گفتم تعبير آيه چنين است ؟ فرمود : ما آن را چنين مىخوانيم و همچنين هم نازل شده است .
شرح -
از مجلسى « ره » - قوله
« هكذا نقرؤها »
- اين دنباله آيه غار است آنجا كه خدا تعالى فرمايد :
ثانِيَ اثْنَيْنِ إِذْ هُما فِي الْغارِ إِذْ يَقُولُ لِصاحِبِهِ لا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنا فَأَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَيْهِ وَ أَيَّدَهُ بِجُنُودٍ لَمْ تَرَوْها
.
و ما پيش از اين گفتيم ناچار است كه ضمير عليه به پيغمبر برگردد و اين خود دلالت دارد بر بىايمانى أبى بكر زيرا خداوند در اين سوره فرمايد « سپس خداوند سكينه خود را بر رسول خود و بر مؤمنان