( 1 ) گفتم نه به خدا سوگند خوش ندارم كه دنيا و هر آنچه در آن از طلا و نقره است از من باشد و من بر خلاف عقيده و مذهبى باشم كه اكنون دارم .
گويد فرمود هر كه از شماها توانگر باشد بايد شكرگزار خدا باشد راستى خدا عز و جل فرمايد ( 7 - ابراهيم ) اگر شكر كنيد ما براى شما بيفزائيم - و خدا سبحانه و تعالى فرمايد ( 12 - سبأ ) بگذاريد اى آل داود شكر نعمت را و كمى از بندههايم شكرگزار به حق باشند - نسبت به خداوند خوشبين و خوشگمان باشيد زيرا امام صادق ( ع ) ميفرمود : هر كه به خدا خوشبين باشد خدا طبق نظر او باشد و هر كس باندكى از روزى خشنود باشد خدا كردار اندك او را بپذيرد و هر كس بكم حلال راضى باشد هزينه او سبك است و خانوادهاش اندر نعمت باشند و خدا او را به درد دنيا و درمان آن بينا سازد و سالم او را از آن برون برد و بدار السلام رساند .
شرح -
طاهر كه در كلام امام ( ع ) است مقصود أبو الطيب يا ابو طلحه طاهر بن حسين بن مصعب بن رزيق بن ماهان است كه ذو اليمينين لقب دارد والى خراسان بوده و از بزرگترين سرداران مامون عباسى است و مبارزان براى تثبيت دولت او ، جدش رزيق بن ماهان يا باذان گبر بوده و بدست طلحة الطلحات خزاعى مشهور بكرم كه والى سيستان بود مسلمان شد و بولاء او درآمد و او را خزاعى ميگفتند و او است كه بفرمان مأمون از خراسان بجنگ برادر او امين محمد پسر زبيده رهسپار شد چون بيعت مأمون را خلع كرده و او را بر كنار ساخته بود و امين على بن عيسى بن ماهان را بدفع او فرستاد و در رى بهم برخوردند و على بن عيسى كشته شد و قشون امين شكست خورد و طاهر تا بغداد پيشرفت و هر چه شهر و ديار در راهش بود به تصرف خود درآورد و بغداد را محاصره كرد و امين را كشت - در سال 198 هجرى و سر او را بخراسان برد و خلافت را بمأمون منتقل كرد و چون مأمون بخلافت مستقل شد بطاهر كه در عراق والى بود نوشت كه هر چه از شهرها را فتح كرده است از عراق و بلاد جبل و فارس و اهواز و حجاز و يمن همه را بحسن بن سهل واگذارد و خود بولايت رقه و موصل و بلاد جزيره و شام و مغرب رود و وى در آنها بسر برد تا مأمون خود به بغداد آمد و او به خدمت وى رسيد و مأمون براى اخلاص و خدمتش او را رعايت كرد و ملقب بذواليمينين ساخت براى آنكه در هنگام نبرد با عيسى مردى را با دست چپ خود بشمشير زد و او را به دو نيم كرد و شاعرى در باره او گفت :
( تو را هنگام ضربت راست باشد هر دو دست ) .