در تفسير برخى آيات
533 -
( 1 ) از امام صادق ( ع ) در تفسير قول خدا عز و جل ( 25 - الحج ) و هر كه در آن خانه كعبه درآيد به الحاد بظلم و ستم .
فرمود : يعنى هر كه در آن جز خدا عز و جل را بپرستد يا جز اولياء خدا را بولايت پذيرد او ملحد است بستمكارى و بر خدا است كه او را از عذاب اليم بچشاند .
534 -
( 2 ) از سلام بن مستنير از امام ابى جعفر ( ع ) در تفسير قول خدا تبارك و تعالى ( 40 - الحج ) آن كسانى كه از خانمان خود بيرونشان كردند بناحق تنها ببهانه اينكه ميگفتند پروردگار ما خدا است ، فرمود : در باره رسول خدا ( ص ) و على و حمزه و جعفر نازل شده است و در باره حسين ( ع ) هم اجراء شده است .
شرح -
از بيضاوى كه مقصود از ديار مكه است - به غير حق يعنى بىموجب صحيح مگر خداپرستى .
535 -
( 3 ) از يزيد كناسى گويد از امام باقر ( ع ) پرسيدم در تفسير قول خدا عز و جل ( 109 - المائده ) روزى كه خدا رسولان را گرد آورد و گويد چه پاسخ گرفتيد ؟ گويند ما علمى نداريم . گويد فرمود اين تأويلى دارد مقصود اينست كه در باره اوصياى خود كه آنها را جانشين و خليفه كردند بر امتها چه پاسخ گرفتيد فرمود در پاسخ گويند ما ندانيم كه پس از ما امتها چه كردند .
شرح -
از مجلسى ره -
« فيقول ما ذا اجبتم
» طبرسى گفته يعنى قوم شما چه پاسخ دادند بشما در آنچه دعوت كرديد آنها را بدان و اين تقريريست به صورت استفهام « گفتند ما علم نداريم » در اين چند قول است :
1 - در قيامت هراسهائى است كه دل را از جا بكند تا برسد به دل پيمبران و چون به هوش آيند گواهى دهند نسبت بمصدقان و مكذبان يعنى دل آنها از جا كنده است و گويند چيزى ندانيم از عطا و ابن عباس و حسن و مجاهد و سدى و كلبى و مختار فراء است .