524 -
( 1 ) از سورة بن كليب از امام صادق ( ع ) در تفسير قول خدا تبارك و تعالى ( 29 - فصلت ) پروردگار ما بما بنما آن دو كس را كه ما را گمراه كردند از جن و انس تا آنها را زير پاى خود نهيم و از پستها باشند .
فرمود : اى سوره آن دو به خدا همان دو تا بودند ( تا سه بار ) اى سوره راستى هر آينه ما هستيم گنجينهداران علم خدا در آسمان و براستى ما هستيم گنجينههاى علم خدا در زمين .
525 -
( 2 ) از سليمان جعفرى كه شنيدم أبو الحسن ( ع ) ميفرمود در تفسير قول تبارك و تعالى ( 108 النساء ) گاهى كك در انجمن شبانه خود بگويند سخنان ناپسند - كه مقصود فلان است و فلان با ابو - عبيده جراح .
شرح -
از مجلسى ره - قوله
« اذ يبيتون »
مقصود از فلان و فلان ابى بكر و عمرند و منظور تدبير آنها است در اينكه على ( ع ) خليفه نشود و طبق آن در خانه كعبه عهدنامهاى نوشتند و هم قسم شدند . .
526 -
( 3 ) از عبد اللَّه بن نجاشى گويد شنيدم امام صادق ( ع ) ميفرمود در تفسير قول خدا عز و جل ( 63 - النساء ) « آنانند آن كسانى كه مىداند خدا آنچه در دل دارند از آنها رو برگردان و به آنها پند بده و بگو در باره خودشان گفتار رسائى » به خدا كه مقصودش فلان و فلانست .
64 - « و ما نفرستاديم هيچ رسولى را جز اينكه بايد به اجازه خدا فرمانبرى شود و اگر چنانچه گاهى كك بر خود ستم مىكردند نزد تو مىآمدند و از خدا آمرزش ميخواستند و رسول خدا هم برايشان آمرزش ميخواست هر آينه خدا را پر توبهپذير و مهربان مىيافتند » مقصودش به خدا پيغمبر ( ص ) و على است كه نزد آنها از كرده خود استغفار كنند ؛ يعنى يا على اگر نزد تو آيند و از آنچه توطئه