521 -
( 1 ) از امام صادق ( ع ) فرمود راستى فرشتهها كه در آسمان نزديكند بيكى دو تا سه تا سركشى كنند كه فضل آل محمد را مذاكره مىنمايند و مىگويند آيا ننگريد كه اينان با كمى خود و فزونى دشمنان فضيلت آل محمد را بيان ميكنند ، دسته ديگر از فرشتهها گويند اين فضل از خدا است كه بهر كه خواهد بدهد و خدا صاحب فضل بزرگ است .
522 -
( 2 ) از عمر بن حنظله كه امام صادق ( ع ) فرمود اى عمر به شيعه ما تحميل نكنيد و بار سنگين به دوش آنها نگذاريد و با آنها مدارا كنيد زيرا مردم تحمل ندارند آنچه را شماها تحمل داريد .
شرح -
از مجلسى ره - قوله
« لا تحملوا على شيعتنا »
يعنى باوساط شيعه تكاليف شاقه در علم و عمل تحميل نكنيد بلكه به آرامى آنها را دعوت كنيد و بياموزيد زيرا آنها تاب علوم و اسرار و اعمال شما را ندارند و گفته شده است كه مقصود تشويق تقيه است يعنى با ترك تقيه مردم مخالف را به گردن شيعه ما سوار نكنيد و با مخالفان مدارا كنيد .
523 -
( 3 ) از حسين جمال از امام صادق ( ع ) در تفسير قول خدا تبارك و تعالى ( 29 - فصلت ) پروردگارا بما بنما آن دو كسى كه ما را گمراه كردند از جن و انس تا آنها را زير گام خود نهيم و خرد كنيم و از پستها باشند - فرمود مقصود همان دو تا است سپس فرمود آن فلانى يك شيطانى بود .
شرح -
از مجلسى ره - قوله « هما » يعنى ابو بكر و عمر و مقصود از فلان هم همان عمر است يعنى جنى كه در آيه ذكر شده همان عمر است و همانا او را جن ناميده زيرا شيطانى بوده يا باعتبار اينكه تخم شيطان بوده است و ولد الزنا بوده يا باعتبار اينكه در مكر و فريبكارى شيطان بوده است و باحتمال معنى دوم ممكنست كه مقصود از فلان ابا بكر باشد - پايان نقل از مجلسى ره .
من گويم - بلكه اولى حمل بر اين معنا است زيرا ابا بكر در مكر و فريبكارى استاد عمر بوده است .