خدا معلى بن خنيس را رحمت كند من پنداشتم ايستادن مرا بايستادن معلى مانند شناخته و به ياد او افتاده سپس فرمود : تف بر اين دنيا ، تف بر اين دنيا همانا دنيا خانه بلا است خدا در آن دشمن خود را بر دوست خود مسلط مىسازد و راستى پس از آن خانهايست كه چنين نيست گفتم قربانت آن خانه كجا است ؟ پس فرمود اينجا است و با دست خود اشاره به زمين كرد ( يعنى گور يا بهشت و دوزخ دنيا كه ارواح مؤمنان و كفار در عالم برزخ در آنند يا مقصود زمين دوران امام قائم ( ع ) است يا زمين قيامت از مجلسى ره ) .
در فضيلت شيعه آل محمد - ص
470 -
( 1 ) از ابى بصير گويد امام صادق ( ع ) فرمود اى ابا محمد راستى براى خدا عز و جل فرشتهها است كه گناهان را از عهده شيعههاى ما بريزند چنانچه باد برگ را از درخت بريزد در فصل خزان و اينست معنى قول خدا عز و جل ( 7 - المؤمن ) تسبيح گويند بسپاسگزارى از پروردگارشان و آمرزش جويند براى آن كسانى كه گرويدند - به خدا اراده نكرده است بدين جز شماها را .
471 -
( 2 ) از زراره گويد ابو الخطاب در بهترين حال مذهبى خود براى من باز گفت كه از امام صادق ( ع ) پرسيدم از تفسير قول خدا عز و جل ( 45 - الزمر ) و هر گاه ياد شود خدا عز و جل تنها متنفر گردد دل آن كسانى كه بآخرت عقيده ندارند .
فرمود : يعنى هر گاه يادآورى شود خداوند يگانه ( بفرمانبرى كسى كه خداوند بطاعت او فرمان داده است از آل محمد ) متنفر شود دل آن كسانى كه بآخرت معتقد نيستند و هر گاه يادآورى شوند آن كسانى كه ( خداوند بطاعت آنها فرمان نداده ) بناگاه خرم و شاد شوند .