در آداب مسافرت و رفيقان سفر
463 -
( 1 ) از اسماعيل بن جابر گويد من در مكه خدمت امام صادق ( ع ) بودم كه پيكى از مدينه نزد او آمد و امام به او فرمود با كى همسفر بودى ؟ گفت من تنها آمدم و با كسى همسفر نشدم و امام صادق ( ع ) فرمود اگر در اين باره به تو سابقهاى داده بودم تو را خوب تأديب ميكرد سپس فرمود يكى شيطانست و دو تا دو شيطانند و سه يارانند و چهار رفيقان .
شرح -
از مجلسى ره - قوله
« اما لو كنت تقدمت اليك »
يعنى اگر پيش از بيرون آمدنت از مدينه تو را ديده بودم به تو مىآموختم كه اين كار را نكنى يا مقصود اينست كه اگر تو را اندرز داده و پيشتر سفارش كرده بودم كه چنين كارى نكنى و تو دانسته چنين كارى كرده بودى تو را ميزدم و تأديب ميكردم .
قوله
« واحد شيطان »
جزرى گفته در حديث است كه يك شتر سوار شيطانست و دو تا دو شيطانند و سه تا يك كاروانند يعنى تنها روى در زمين كار شيطانست و خطرناك و همچنين دو تن هم مورد خطرند و اين براى تشويق بهم سفر شدن است و تشكيل كاروان براى امنيت مال و جان - انتهى .
و ممكنست مقصود اين باشد كه شيطان بر يكى و دو تا مسلط مىشود و آنها را ببازى ميگيرد و بوسيله وسوسه آنها را بخوف و هراس ميافكند .
464 -
( 2 ) از امام باقر ( ع ) كه رسول خدا ( ص ) فرمود دوسترين شماره هم سفران نزد خدا چهارند و اگر هم خرجهاى سفر از هفت بيشتر شوند جنجال فراوان دارند .