452 -
( 1 ) از ابى بصير از امام صادق ( ع ) فرمود : هر پرچمى كه پيش از ظهور امام قائم ( ع ) افراشته شود صاحب آن طاغوت و سركش باشد و چون بتى است كه در برابر خدا عز و جل پرستيده شود .
453 -
( 2 ) از شهاب بن عبد ربه كه امام صادق ( ع ) به من فرمود : اى شهاب در ميان يك خاندانى از قريش كشت و كشتار بسيار خواهد شد تا آنجا كه هر كدام از مردانشان را براى خلافت دعوت كنند سرباز زند و نپذيرد .
سپس فرمود : اى شهاب مبادا بگوئى كه مقصود من عموزادههايم اينان باشند ( يعنى بنى حسن يا بنى عباس و اينكه شهاب به اين صراحت كلام آن حضرت را حمل بر تقيه كرده مؤيد دومست ولى كشتار فراوان در بنى حسن روشنتر است و گرچه در بنى عباس هم در آخر دولتشان كشتار فراوان گرديد - از مجلسى ره ) .
شهاب گويد من گواهى مىدهم كه مقصود امام همانها بود .
علت كنارهگيرى على - ع بعد از پيغمبر - ص
454 -
( 3 ) از زراره از امام باقر ( ع ) فرمود : چون مردم كردند آنچه كردند آنگاه با ابو بكر بيعت كردند ، امير المؤمنين ( ع ) مانعى نداشت از اينكه مردم را بامامت و رهبرى خود بخواند جز صلاح انديشى براى خود مردم و بيم از اينكه مبادا يكباره از اسلام برگردند و بروند و بتها را بپرستند و گواهى ندهند و نگويند اشهد ان لا إله الا اللَّه و ان محمدا رسول اللَّه ( ص ) و نزد على ( ع ) بهتر بود كه آنان را بر آنچه كردند واگذارد از اينكه با آنها مقاومت كند تا از سراسر آئين