را باز داريد و نماز را برپا داريد و زكات را بپردازيد - به خدا سوگند اهل اين آيه شما هستيد .
شرح -
از مجلسى ره - « قوله
مسخور بهم
» شايد اشاره باشد بقول خدا تعالى
سَخِرَ اللَّهُ مِنْهُمْ
خدا آنها را مسخره كرد و محتملست كه مقصود اين باشد كه روز قيامت مؤمنان آنها را مسخره كنند يا اينكه براى كردار زشت و گمراهى آنها سزاوارند كه هر كسى آنها را مسخره كند - پايان نقل از مجلسى ره .
من گويم ظاهرا مقصود اينست كه اينان مسخر پيشوايان باطل شدهاند و افسار بر سر آنها زده و آنها را بهر سو كه خواهند ميكشانند و باء تعديه كلمه را بمعنى مسخر نموده است چنانچه ما آن را بدين معنى ترجمه كرديم .
قوله تعالى
أَ فَمَنْ يَمْشِي مُكِبًّا عَلى وَجْهِهِ
بيضاوى گفته معنى مكب اينست كه براى بدى راه هر آن ديگرگون شود و برو درافتد تا آنكه گويد برخى گفتهاند مقصود از مكب كور و نابينا است كه بلغزد و برو درافتد و مقصود از « سوى » بينا است و برخى گفتهاند مكب كسى است كه در قيامت واژگونه محشور شود و بدوزخ رود و آنكه درست گام زند آن كس است كه به روى دو پا محشور گردد و به بهشت رود .
قوله تعالى
هذَا الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تَدَّعُونَ
بيضاوى گفته يعنى مىخواستيد و بدان شتاب ميكرديد يا ادعا ميكرديد كه مبعوث نمىشود بعد از مردن .
من گويم بتفسير امام مقصود در اين موارد امير المؤمنين ( ع ) است يعنى چون در روز قيامت امير المؤمنين را مقرب درگاه خدا بينند رو سياه شوند و فرشتهها بدانها گويند با اشاره بامير المؤمنين ( ع ) اينست كه شما به دو ادعا داشتيد و مقام او را غصب كرديد و نام او را بر خود گذاشتيد با اينكه مخصوص وى بود .
قوله
« لم يتسم »
دلالت دارد كه جائز نيست كه ديگرى از ائمه را به اين نام خواند و اخبار بسيارى بر آن دلالت دارند كه در بحار الانوار در باب فضائل وى آوردهايم .
تفسير برخى آيات قرآن مجيد
435 -
( 1 ) از امير المؤمنين ( ع ) ( در تفسير اين آيه ) ( 205 - البقره ) هر گاه متصدى كار شود در زمين بكوشد براى فساد كردن در آن و كشت و نژاد را نابود سازد ( بوسيله ستمكارى خود و بد رفتاريش ) و خدا دوست ندارد فساد را .