در وصف نكبت مخالفان
434 -
( 1 ) از فضيل گويد بهمراه امام باقر ( ع ) به مسجد الحرام درآمدم و آن حضرت به من تكيه زده بود و زير شانه او را داشتم نگاهى بمردم انداخت و ما در باب بنى شيبه بوديم پس آنگاه فرمود :
اى فضيل مردم در دوران جاهليت هم به همين وضع گرد خانه كعبه طواف ميكردند نه حقى را مىشناختند و نه از روى حقيقت دينى داشتند اى فضيل بآنها خوب نگاه كن كه به روى خود واژگونند خدا آنها را لعنت كند چه مردم افسار بر سر و واژگون بر چهره خويشند سپس اين آيه را خواند ( 23 - الملك ) آيا پس كسى كه راه ميرود و بر چهره خود لغزان و واژگون است راهبرتر است يا كسى كه درست و راست بر راه راست گام مىزند - به خدا مقصود او على ( ع ) و اوصياء است سپس اين آيه را خواند ( 28 - الملك ) چون او را نزديك و مقرب درگاه ديدند درهم و سياه شد چهره آن كسانى كه كفر ورزيدند و گفته شد اينست آن كسى كه بوى ادعا داشتيد - اى فضيل مقصود امير المؤمنين ( ع ) است جز على كسى بدين نام ناميده نشد مگر مفترى دروغگو تا امروزهء مردم ( يعنى روز قيامت يا روز تكلم به اين حديث - از مجلسى ره ) .
هلا به خدا سوگند جز شما شيعه بحقيقت حجگذارى نيست و جز براى شما گناهى آمرزيده نشود و تنها شما اهل اين آيه هستيد ( 31 - النساء ) اگر كناره كنيد از گناهان كبيره كه بر شما غدقن شده جبران كنيم از طرف شما بدكرداريهاى شما را و شما را به محل ارجمندى درآوريم ( يعنى بهشت ) اى فضيل شما خشنود نيستيد كه همان نماز را برپا داريد و زكات را بپردازيد و زبان خود را نگهداريد و ببهشت برويد ؟
سپس خواند ( 77 - النساء ) آيا ننگريد بسوى آن كسانى كه بآنها گفته شد همان دست خود