( 1 ) گويد گفتم مرا از تفسير قول خدا عز و جل خبر ده ( 39 - هود ) تا گاهى كه فرمان رسيد و تنور جوشيد - محل آن كجا بوده است و چگونه بوده است ؟ فرمود آن تنور در خانه يك پيرهزن با ايمان بود كه پشت قبله ميمنه مسجد قرار داشت من به او گفتم اين جا اكنون محل زاويه باب الفيلست .
سپس من گفتم آغاز جوشش آب از اين تنور بوده است ؟ در پاسخ فرمود آرى راستى خدا عز و جل دوست داشت كه بقوم نوح آيه و معجزهاى بنمايد و سپس خدا تبارك و تعالى بر آنها بارانى سيلآسا باريد و نهر فرات و همه چشمهها هم جوشيدند و خدا عز ذكره آنان را غرق كرد و نوح و همراهانش را در كشتى نجات داد .
من گفتم نوح چه مدتى در كشتى ماند تا آبها فرو كشيدند ؟ و از آن بدر آمدند ؟ در پاسخ فرمود هفت روز و هفت شب و كشتى هفت دور گرد خانه كعبه گرديد و سپس بر كوه جودى استوار شد كه بر كناره فراتست در كوفه ( شايد مقصود اينست كه نزديك كوفه است و محتملست كلمه قريب الكوفه بوده و تصحيف شده زيرا در اخبار است كه جودى همان تپه نجف نزديك كوفه است ) .
من گفتم مسجد كوفه قديم است ؟ فرمود آرى آن محل نماز پيغمبرانست و رسول خدا ( ص ) هم در طى سفر معراج به آسمان در آن نماز خواند و جبرئيل به او گفت اى محمد اين مسجد پدرت آدم ( ع ) است و محل نماز پيمبرانست فرود شو و در آن نماز بخوان و فرود آمد و در آن نماز خواند و سپس جبرئيل او را به آسمان بالا برد .
شرح -
از مجلسى ره - قوله تعالى
وَ فارَ التَّنُّورُ
رازى در تفسير خود گويد بيشتر مفسران آن را همان تنور معروف دانند روايت است كه بنوح ( ع ) گفته شد هنگامى كه ديدى آب از تنور جوشيد