( 1 ) اى ابا محمد نزديك من بيا من نزديك او رفتم و بر او سلام دادم ، و از پشت سر خود آوازى شنيد و فرمود اين جنجال چيست كه بلند است ؟ من گفتم اينها جمعى از مرجئه و قدريه و معتزلهاند ، فرمود راستى كه اين مردم مرا مىخواهند برخيز برويم من با او برخاستم و چون او را ديدند همه بسوى او برخاستند و امام ( ع ) به آنها فرمود دست از من بداريد و مرا نيازاريد و در معرض تعرض سلطان قرار ندهيد زيرا من بشما فتوائى نخواهم داد سپس دست مرا گرفت و آنها را گذاشت و چون از مسجد بيرون آمد به من فرمود :
اى ابا محمد به خدا اگر ابليس بعد از گناه و تكبر خود بآدم ( ع ) تا دنيا عمر دارد براى خدا عز و جل سجده كند براى او سودى ندارد و خدا عز ذكره از او نپذيرد تا آنكه طبق دستور خدا عز و جل براى آدم سجده كند و چنين باشند اين امت گنهكار و فريب خورده پس از پيغمبر خود و پس از اينكه واگذاشتند امامى را كه پيغمبرشان برايشان معين كرد و منصوب نمود و هرگز خدا تبارك و تعالى از آنها عملى را نپذيرد و حسنهاى را براى آنها بالا نبرد تا از آن راهى كه خدا عز و جل براى آنها مقرر ساخته بروند و پيروى كنند از آن امامى كه خداوند بولايت او فرمان داده است و از آن درى درآيند كه خدا عز و جل و رسولش براى آنها گشادهاند .
اى ابا محمد راستى خداوند بر امت محمد ( ص ) پنج فريضه مقرر ساخته كه عبارت از نماز و زكات و روزه و حج و ولايت ما است و در باره چيزهائى از آن چهار فريضه بدانها رخصت داده است و ارفاق كرده است و براى احدى از مسلمانان در ترك ولايت ما رخصتى به هيچ وجه نداده است نه به خداوند در آن رخصتى نيست .
الكافي - الروضة من الكافي ( روضه كافى يا گلستان آل محمد ص ) ( فارسى ) — صفحة 139
مساهمون: الشيخ الكليني
ص١٣٩