بپادشاه فارس نوشت ( 1 ) و با فرستادهاى به او گسيل داشت و او را هم به اسلام دعوت كرد اما پادشاه روم نامهء رسول خدا ( ص ) را احترام گذاشت و فرستاده او را ارجمند داشت و اما پادشاه فارس بنامه رسول خدا ( ص ) اهانت كرد و آن را دريد و بفرستاده رسول خدا ( ص ) هم اهانت كرد و در آن روز پادشاه فارس با پادشاه روم جنگ ميكرد و مسلمانان دل بر آن ميداشتند كه پادشاه روم بپادشاه فارس پيروز شود و به او اميدوارتر بودند از پادشاه فارس و چون پادشاه فارس در اين جنگ پيروز شد بر پادشاه روم مسلمانان را بد آمد و براى آن غمنده شدند و خداى عز و جل بخاطر اين پيش آمد قرآنى فرو فرستاد و فرمود :
1 - « الم 2 - روم در نزديكترين سرزمين مغلوب شد » يعنى فارس بر او پيروز شد در نزديكترين سرزمين كه عبارت از شامات و اطراف آن باشد « و آنان » يعنى فارسيان پس از غلبه و پيروزيشان بر روم « به زودى مغلوب شوند » يعنى مسلمانان بر آنها پيروز شوند « در أند سال * از آن خدا است امر و فرمان از پيش و از دنبال و در اين روز است كه مؤمنان شاد شوند . » 3 - به يارى خداوند كمك شود هر كه خدا عز و جل خواهد .
و چون مسلمانان با فارس جهاد كردند و آن را فتح كردند مسلمانان به يارى خداوند عز و جل شاد شدند .
گويد من گفتم : آيا نيست كه خداوند عز و جل ميفرمايد در أند سال با اينكه مؤمنان سالهاى بسيار با خود رسول خدا ( ص ) گذرانيدند و دوران امارت ابى بكر را هم گذرانيدند و در دوران امارت عمر بر فارس پيروز شدند ؟ .
در پاسخ فرمود : مگر من نگفتم كه اين خود تأويلى دارد و تفسيرى اى ابا عبيده ، قرآن ناسخ
الكافي - الروضة من الكافي ( روضه كافى يا گلستان آل محمد ص ) ( فارسى ) — صفحة 130
مساهمون: الشيخ الكليني
ص١٣٠