در فضيلت شيعه آل محمد - ص
396 -
( 1 ) از ابى يحيى كوكب الدم از امام صادق ( ع ) فرمود : راستى حوارى عيسى ( ع ) شيعه او بودند و راستى كه شيعه ما حواريون ما هستند و حواريون عيسى فرمان برتر از حواريون ما نبودند و همانا عيسى ( ع ) بحواريين خود فرمود : كيانند ياوران من در راه خدا ؟ و حواريون گفتند ما هستيم ياوران خدا - نه به خداوند سوگند او را در برابر يهود يارى ندادند و بخاطر او نبرد نكردند و شمشير نزدند و شيعه ما به خداوند سوگند پيوسته از آن روزى كه خداوند عز ذكره جان رسولش ( ص ) را ستد ما را يارى ميكنند و بخاطر ما نبرد ميكنند و سوخته ميشوند و عذاب ميكشند و در شهرها در بدر مىشوند و تبعيد ميشوند خداوند بآنها از طرف ما جزاى خير دهد و محققا امير المؤمنين ( ع ) فرمود به خدا اگر بينى دوستان ما را با شمشير بزنند دشمن ما نشوند و به خدا اگر بدشمنان خود نزديكى كنم : و چنگ چنگ پول بدامن آنها بريزم ما را دوست ندارند .
تفسير آيه الم غُلِبَتِ الرُّومُ
397 -
( 2 ) از ابى عبيده گويد از امام باقر ( ع ) پرسيدم از قول خدا عز و جل :
الم - غُلِبَتِ الرُّومُ فِي أَدْنَى الْأَرْضِ
روم در نزديكترين سرزمينها مغلوب شدند .
گويد در پاسخ فرمود ، اى ابا عبيده راستى اينسخن تأويلى دارد كه آن را جز خدا و راسخون در علم از آل محمد ( ص ) ندانند ، چون رسول خدا ( ص ) بمدينه هجرت كرد و اسلام پيروز شد يك نامه به پادشاه روم نوشت و آن را با يك قاصدى فرستاد و پادشاه روم را دعوت به اسلام كرد و نامهاى هم