تفسير آيهاى در باره امام حسين - ع
364 -
( 1 ) از يكى اصحاب از امام صادق ( ع ) گويد از وى پرسيدم از تفسير قول خدا عز و جل ( 33 - الاسراء ) و هر كس بستم و ناحق كشته شود محققا براى ولى و خون خواهش تسلطى مقرر ساختيم ( براى قصاص ) نبايد در قتل اسراف ورزد - فرمود : در باره حسين ( ع ) نازل شده است اگر مردم روى زمين را بخاطر او بكشد اسراف نكرده و از حد بدر نرفته .
شرح -
از مجلسى ره - قوله
« ما كان سرفا »
گفته شده ضمير « فلا يسرف » در آيه بقاتل برگردد يعنى نبايد كسى را بناحق بكشد تا خود كشته شود كه كار خردمند نيست و گفته شده است كه بولى بر گردد يعنى جز قاتل را نكشد و او را مثله نكند و شايد مقصودش اثبات معنى اول و نفى دوم است يعنى در قصاص خون حسين اسرافى فرض نميشود و اگر همه مردم هم بقصاص او كشته شوند اسراف نباشد بلكه كشتن آن حضرت اسراف است و ممكنست در قرائت آنان كلمه « لا يسرف » مجزوم نباشد بلكه مرفوع باشد و اخبار از اين باشد كه خون خواه امام حسين ( ع ) اسراف نميكند .
داستان ماهى و زمين
365 -
( 2 ) از عبد الصمد بن بشير از امام صادق ( ع ) فرمود : آن ماهى كه زمين را برميدارد با خود راز گفت كه او همانا زمين را بنيروى خود بر مىدارد و خداوند تعالى يك ماهى كمتر از وجب و بزرگتر از ميانه سر انگشت ابهام و سبابه فرستاد تا در درون بينى او درآمد و غشكرد و چهل شبانه روز بدان حال ماند و سپس خداوند عز و جل به او مهر ورزيد و رحم كرد و آن بيرون شد و هر گاه خدا عز و جل خواهد زمين بلرزد آن ماهى را در برابر اين ماهى فرستد و چون او را بيند پريشان شود و زمين بلرزه آيد .
شرح -
از مجلسى ره - اين خبر با اخبار ديگرى كه براى زمينلرزه علتهاى ديگر ذكر كنند منافات ندارد زيرا اين هم يكى از اسباب زلزله است در برابر اسباب ديگر آن - بطور خلاصه نقل شد پايان نقل از مجلسى ره .
من گويم - در توجيه حديث ابان بن تغلب كه از امام صادق ( ع ) پرسيد زمين بر روى چيست و آن حضرت