بندههاى خوب و بد خداوند
345 -
( 1 ) از ابى عبيد مدائنى از امام باقر ( ع ) فرمود : راستى براى خدا تعالى ذكره بندههائى است با ميمنت و خوش برخورد ، زندگى دارند و مردم در سايه آنها زندگى كنند و آنان در ميان بندگانش بمانند باران بهره ده باشند و براى خدا عز و جل بندههائى است دور از رحمت حق رو ترش و بىخبر ، نه خودشان خوش باشند و نه مردم در سايه آنها خوشى دارند و آنها در ميان بندههاى خدا بمانند ملخ باشند كه بر چيزى نيفتند جز آنكه آن را بخورند و نابود كنند .
از مجلسى ره - حاصل اينست كه مردم در ميمنت و هموارى و بركت مختلف باشند و هم در سود بخشى بخلق و در اضداد اين امور ، برخى چون قطرهاى باران در فصل بهاران باشند كه خدا بدانها وسعت دهد و آنها بمردم وسعت بخشند و مردم در سايه حمايت و حفظ سودمنديشان زندگى كنند و برخى بر ضد آنند كه از رحمت خدا بدورند و كار خير از آنها ناميسور .
توقيعى از امام رضا - ع
346 -
( 2 ) از حسن بن شاذان واسطى گويد به امام رضا ( ع ) نوشتم و از جفاكارى اهل واسط و يورش آنان بر من شكايت كردم و آنها جمعى از عثمان خواهان بودند كه مرا آزار مىكردند .
آن حضرت به خط خود نگارش كرد :
راستى خدا تبارك و تعالى پيمان از دوستانش گرفته است كه شكيبا باشند در دولت باطل تو هم براى حكم پروردگارت شكيبا باش و اگر سيد خلق بيايد همه گويند ( 15 - يس ) اى واى بر ما كى ما را از آرامگاه خودمان برانگيخت ؟ - اين است آنچه خداى رحمان وعده داده و راست گفتند رسولان خدا .