تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الكافي - الروضة من الكافي ( روضه كافى يا گلستان آل محمد ص ) ( فارسى ) — صفحة 38

مساهمون:

ص٣٨
( 1 ) هلا هر كه در رفتن شتاب كند خستگى او را دريابد ، عيب برادرت را بپوش چنان كه آن عيب در خود ميدانى از لغزش دوستت در گذر به حساب روزى كه دشمنت بر سر آيد ، هر كه بر كسى خشم گيرد كه بر ، زيان او قدرتى ندارد اندوه‌اش دراز است و خود را عذاب كند ، هر كه از پروردگارش ترسد ستمش را باز گيرد - در نسخهء ديگر - هر كه از پروردگارش ترسد عذاب از او بگرداند - هر كه در گفتارش بنا حق نگرايد افتخار خود را بنمايد ( هر كه بىباك سخن گويد بر خود ببالد خ ل ) هر كه خوب از بد نشناسد چون حيوانى باشد ، راستى از ميان بردن توشه از تباهى است . وه چه كوچك است مصيبت دنيا نظر بنيازمندى در فردا ( يعنى هر مصيبتى به حساب بيچاره‌گى و حاجت در قيامت كوچكست ) هيهات هيهات بىاعتمادى و ناآشنائى شماها با يك ديگر براى معاصى و گناهانيست كه در آن اندريد . وه چه اندازه آسايش برنج نزديكست و سختى و تنگدستى بنعمت خوارگى هيچ بدى بد نباشد كه دنبالش بهشت آيد و هيچ خوبى و خوشى خوش نباشد كه دنبالش دوزخ باشد ، هر نعمتى در برابر بهشت حقير است و هر بلائى در برابر دوزخ عافيت است هنگام درست و پاك شدن درونها گناهان بزرگ خود نمائى كنند پاك كردن كردار از انجام آن سخت‌تر است و اخلاص نيت از فساد بر عاملان سخت‌تر است از طول جهاد هيهات اگر بملاحظه تقوى نبود من از همه عرب سياستمدارتر بودم . أيا مردم راستى خداى تعالى بپيغمبر خود محمد وعده وسيله داده ، وعده‌اش درست است و خدا هر هرگز خلف وعده نكند ، هلا كه وسيله پلكان بهشت است و سر گيسوان تقرب به خدا و نهايت بزرگترين آرزوها ، هزار پله دارد كه از هر پله تا ديگرى به اندازه يك صد سال دويدن اسب تندرو است ، از يك