نيكبخت شود تحفظ را از ياد برد ( 1 ) و اگر بيمى به دو رسد حذر او را مشغول سازد و اگر پر آسوده باشد فريب و غرور ( عزت خ ل ) او را در ربايد و در نسخه ديگر است كه عزت ( يا فريب خ ل ) او را درگيرد و اگر نعمتى تازه كند عزت او را بگيرد و اگر مالى يابد گمراهيش بسر كشى كشد و اگر ندارى او را بگزد بلايش به كار گيرد و در نسخهايست كه از گريه برنج افتد و اگر مصيبتى بوى رسد بىتابى او را رسوا كند و اگر گرسنگى كشد ناتوانى او را از پاى در آورد و اگر پر سير خورد شكم پرى او را بفشارد پس هر كوتاهى و كمى به او زيان رساند و هر افراط و گذشت از حد هم مفسده بار براى او است .
أيا مردم هر كه كندى ( كم كارى خ ل ) كرد خوار شد و هر كه بخشش نمود آقا شد و هر كه فراوان داشت سرور گرديد و هر كه پر حلم ورزيد شرافتمند شد و هر كه در ذات خدا انديشيد زنديق گرديد و هر كه چيزى را پر اظهار كرد بدان معروف شود و هر كه پر شوخى كرد سبك گردد و هر كه پر خنديد هيبتش برود ، آبروى خانوادگى كسى كه ادب و پرورش ندارد تباه گردد ، راستى بهترين كار نگهداشتن آبرو است به صرف مالى كسى كه با نادان همنشين گردد خردمند نيست هر كه با نادان نشيند آماده قيل و قال و جنجال باشد ، از مرگ رها نشود توانگرى براى ثروتش و نه فقيرى براى نداريش .
أيا مردم - اگر مرگ خريدارى بود كريم درخشان چهره آن را ميخريد و هم لئيم نپخته و آزمند .
شرح - از مجلسى ره - در توجيه اين كلام وجوهى توان گفت :
1 - مقصود اين باشد كه اگر مرگ خريد و فروش ميشد كريم آن را ميخريد چون بكرامت كردن شوق دارد و مال ندارد كه ببخشد چنانچه معمول همين است ( كرم داران عالم را درم نيست ) و از اين غم
الكافي - الروضة من الكافي ( روضه كافى يا گلستان آل محمد ص ) ( فارسى ) — صفحة 35
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٣٥