( 1 ) أيا مردم [ راستش ] هر كه در عيب خود نگرد از عيب ديگران بگذرد و هر كه به روزى خدا داد خشنود باشد بر آنچه ديگران دارند افسوس نخورد ، هر كه تيغ ستمكشد بدان كشته شود ، و هر كه براى برادرش چاهى كند خودش در آن افتد و هر كه پرده ديگران به درد عيوب خانه خود از پرده بدر آورد ، هر كه لغزش خود از ياد برد لغزش ديگران را بزرگ شمارد و هر كه بنظرش خود بين باشد گمراه گردد و هر كه بخرد خود بىنيازى كند بلغزد و هر كه بمردم بزرگى فروشد خوار گردد و هر كه نسبت بمردم سبكسرى كند دشنام خورد و هر كه با اوباش آميزد كوچك شود و هر كه آنچه را تاب نياورد بدوش گيرد ، درماند .
أيا مردم راستش اينست كه مالى سودمندتر از خرد نيست و نه فقرى سختتر از نادانى و نه پند دهى شيواتر از اندرز ، عقلى چون تدبير نيست و عبادتى چون تفكر و انديشه ، و پشتيبانى محكمتر از مشورت ، و هراسى سختتر از خود بينى نيست و ورعى چون خوددارى از ارتكاب حرام ، و بردبارى چون صبر و خموشى نباشد .
أيا مردم ده خصلت انسانى از زبانش بر آيد - 1 - گواهى است كه از درون گزارش دهد 2 - حاكمى است كه ميان مردم قضاوت كند 3 - ناطقى كه پاسخ پردازد 4 - شافعى كه حاجت به دو روا شود 5 - ستايشگرى كه هر چيز را معرفى كند 6 - فرماندهى كه به كار خوب فرمان دهد 7 - پندگوئى كه از زشت باز دارد 8 - تسليت گوئى كه غمها بدان آرام شود 9 - وسيله حاضرى است كه كينه بدان بر طرف شوند 10 - دلربائى است كه گوشها از آن لذت برند .
الكافي - الروضة من الكافي ( روضه كافى يا گلستان آل محمد ص ) ( فارسى ) — صفحة 33
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٣٣