يك سخنرانى از امير المؤمنين ( ع ) و آن خطبه وسيله است
4 - ( 1 ) از جابر بن يزيد گويد من خدمت امام باقر ( ع ) شرفياب شدم و گفتم يا ابن رسول اللَّه اختلافات مذهبى شيعه مرا داغ كرده و گداخته در پاسخ فرمود : اى جابر ترا واقف نكنم بر حقيقت اختلاف آنها كه از كجا اختلاف پيدا كردند و از چه جهت جدائى و تفرقه ميان آنها افتاد ؟ گفتم : چرا يا ابن رسول اللَّه فرمود اى جابر اگر آنها به راه جدائى و اختلاف رفتند تو راه اختلاف در پيش مگير ، اى جابر منكر امام هر زمان و صاحب الامر وقت مانند منكر رسول خدا « ص » است در دوران رسالت او ، اى جابر گوش دار و در ياد نگه دارد .
جابر - هر گاه شما خواسته باشيد كه بشنوم بفرمائيد تا گوش دارم ( اكنون آمادهام كه بشنوم و درخواست آن را دارم خ ل ) .
امام - گوش دار و در ياد نگه دار تا آنجا كه مركبت پيش ميرود به ديگران برسان كه امير - المؤمنين « ع » پس از هفت روز وفات پيغمبر « ص » براى مردم سخنرانى كرد و اين سخنرانى هنگامى بود كه از جمع آورى و تأليف قرآن پرداخته بود ، چنين فرمود :
سپاس از آن خدائيست كه وهمها را در بند كرده است از اينكه به جائى برسند در باره او جز به همين كه او هست و همه خردها را در پرده داشته از اينكه ذات او را در خيال آورند زيرا از همانندى و هم شكلى بر فراز است .
بلكه او است همان صرف هستى كه در حقيقت ذاتش تفاوتى نيست و در صفات كمالش تبعيض به شماره بندى راه ندارد .