246 - ( 1 ) از عمار ساباطى گويد از امام صادق ( ع ) پرسيدم از قول خدا تعالى ( 8 - الزمر ) و هر گاه به انسان زيان سختى رسد به درگاه پروردگار خود نياز برد و دعا كند و بسوى حضرت او گرايد - فرمود در باره ابو الفصيل نازل شده است راستش اينست كه رسول خدا ( ص ) در نظر او جادوگر و ساحر بود شيوهاش اين بود كه هر گاه زيان و سختى به او ميرسيد يعنى بيمار ميشد به درگاه خداوند باز ميگشت يعنى به درگاه حضرت او توبه ميبرد و اظهار پشيمانى ميكرد از آنچه در باره رسول خدا ( ص ) ميگفت و به او افتراء ميزد و چون نعمتى از جانب خداوند به او ارزانى ميشد يعنى تندرستى و عافيت پيدا ميكرد .
آنچه را پيشتر به درگاه او دعا ميكرد از ياد ميبرد يعنى توبه به درگاه خدا عز و جل را فراموش ميكرد نسبت به آنچه در باره رسول خدا ( ص ) ميگفت كه او جادوگر و ساحر است و از اين رو است كه خدا عز و جل در باره او گفته است ( 8 - الزمر ) بگو ( اى محمد ) تو بكفر و ناسپاسى خود اندكى بهره ببر زيرا كه تو از ياران دوزخ هستى - يعنى از اين فرماندهى و تسلط خود بر مردم بنا حق و بىدستور از طرف خدا عز و جل و از طرف رسول او .
گويد سپس امام صادق ( ع ) فرمود پس از آن خداوند عز و جل روى سخن را بسوى على كرده است و حال او را گزارش داده و از فضل او در درگاه خدا تبارك و تعالى بيان كرده و فرموده است :
( 9 - الزمر ) آيا كسى كه همه گاه شب و روز در پرستش است به حال سجده كردن و ايستادن در برابر خداوند و از خطر آخرت در حذر است و برحمت پروردگار خود اميدوار است بگو ( اى محمد ) آيا برابرند كسانى كه ميدانند و عقيده دارند ( محمد رسول خدا است ) و كسانى كه نميدانند ( محمد رسول خدا است و عقيده ندارند و ميگويند او جادوگر است و بسيار دروغگو ) همانا صاحبان عقل ياد آور ميشوند - گويد :
سپس امام صادق ( ع ) فرمود : اينست تأويل آن اى عمار .
الكافي - الروضة من الكافي ( روضه كافى يا گلستان آل محمد ص ) ( فارسى ) — صفحة 384
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٣٨٤