1 - محجور بودن او از تصرف در اموال و احوال خود .
2 - ولايت ولى به دو و تسلط ولى به او ، چه ولى اجبارى باشد مانند جد يا ولى انتصابى مانند قيم شرعى 3 - حرمت تصرف در مال او بىاذن ولى و گر چه خودش راضى باشد .
235 - ( 1 ) از عمرو بن حريث كه امام صادق ( ع ) فرمود بد فال زدن تابع قرار داد خود انسانست اگر آن را آسان بگيرى آسان است و اگر سخت بگيرى سخت است و اگر هم آن را به حساب نياورى چيزى نيست شرح - از مجلسى اين روايت حسن است و برخى آن را مجهول شمارند زيرا عمرو مشترك است . و دلالت دارد بر اينكه تأثير بد فالى با عدم اعتناء و توكل به خدا از ميان ميرود - پايان نقل از مجلسى ( ره ) .
من گويم - بلكه دلالت بر اينكه بدفالى حقيقتى ندارد و حقيقتش همان وضعى است كه در خود انسان پديد مىآيد اگر موهوم پرست و خرافى باشد بر او دشوار گذرد و بد دل و ناراحت شود و اگر مسامحه كار باشد و آن را بر خود هموار سازد بر او آسان گذرد و اگر هم هيچ توجهى بدان ندارد كه هيچ است و هيچ ، پس آنچه مردم آن را نشانه بدى شمارند و بدان فال بد زنند جز جهالت و خرافت نيست .
236 - ( 2 ) از امام صادق ( ع ) كه فرمود : رسول خدا ( ص ) فرموده است كفاره بد فالى همان توكل به خدا است .
شرح - از مجلسى ره - يعنى توكل بر خدا گناه شوم شمردن چيزهائى را كه از شوم شمردن آنها نهى شده است بر مىدارد يا اينكه تأثير آن بدفالى را برمىدارد چنانچه كفاره دادن تأثير گناه را برميدارد و آن را جبران مىكند .
جزرى گفته است كه در حديث آمده است طيره شرك است و كسى از ما نيست جز اينكه ولى خدا بوسيله توكل آن را مىبرد حديث همين طور مقطوع رسيده است مستثنى در آن نيست يعنى « جز اينكه دچار تطير مىشود و بد دلى مىكند » و براى وجود قرينه اين جمله حذف شده است و همانا آن را از شرك شمرده زيرا كه عرب معتقد بودند تطير جلب نفع مىكند و يا اگر بر خلاف آن عمل شود مايه ضرر است و گويا آن را با خدا شريك در تأثير مىدانستند .
و به اين اعتبار گناه شمرده شده است و توكل بر خدا كفاره چنين گناهى است .
الكافي - الروضة من الكافي ( روضه كافى يا گلستان آل محمد ص ) ( فارسى ) — صفحة 370
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٣٧٠