درستى . ( 1 ) و هر گاه خدا خير بندهاى را نخواهد او را به خود واگذارد و دلتنگ و پريشان باشد و اگر هم حق را به زبان گويد دل بدان ندارد و چون دل بدان ندارد خدايش توفيق عمل بر آن ندهد و چون اين وضع برايش فراهم گردد و بر آن بپايد تا بر اين وضع بميرد در نزد خدا از منافقان باشد و همان اعتراف زبان او به حق با اينكه خدايش توفيق دل دادن بدان و عمل كردن بر آن بوى نداده است بر او حجت گردد ، از خدا بپرهيزيد و از او درخواست كنيد كه سينههاى شما را براى پذيرش اسلام بگشايد و زبانهاى شما را به حق و درستى گويا سازد تا وقتى كه جان شما را بگيرد و شما بر همين وضعيت بگشايد و زبانهاى شما را به حق و درستى گويا سازد تا وقتى كه جان شما را بگيرد و شما بر همين وضعيت باشيد و بخواهيد كه بازگشت شما را چون بازگشت خوبان پيش از خودتان سازد و لا قوة الا باللَّه و
الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ
.
و هر كه را خوش آيد كه بداند خدايش دوست دارد بايد طاعت خدا را به كار بندد و بايد كه پيرو ما باشد آيا نشنيدى گفتار خدا را براى پيغمبرش ( ص ) ( 31 - آل عمران ) بگو ( اى محمد ) اگر شما هستيد كه دوست داريد خدا را مرا پيروى كنيد تا خدا هم شما را دوست دارد و گناهان شما را بيامرزد - به خدا سوگند هرگز بندهاى نباشد كه خدا را اطاعت كند جز اينكه خدا پيروى ما را در طاعت او در آورده است ( يعنى بايد به دستور و بيان ما حكم خدا را بداند و عمل كند ) و نه به خدا بندهاى از ماها پيروى نكند جز اينكه خدا او را دوست دارد و نه به خدا كه هيچ بندهاى هرگز پيروى از ماها را واننهد جز اينكه بما بغض و دشمنى دارد و نه به خدا كه هيچ كس هرگز ما را دشمن ندارد جز اينكه نافرمان خدا است و هر كس نافرمان خداوند بميرد خدايش رسوا كند و برو او را سرنگون در دوزخ سازد
وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ
.