فعاليت ميكردند كه برهبرى امام وقت اداره ميشد و شرائط انضباط يك حزب كاملا موجود بود و از آن جمله انتقاد از افراد حزبى بود و چون وظائف خصوصى برخى افراد از طرف امام بر خلاف نظر عمومى و كارهاى مربوطه بود پيروان معمولى بر آنها خردهگيرى ميكردند و از آنها به امام گزارشات نامناسب مىدادند تا آنجا كه امام بحسب ظاهر دستورات حزبى بايد اخراج آنها را اعلام كند و بسا كه افراد غير وارد از برخى پيروان نامدار حزب به امام خردهگيرى ميكردند و او را وادار ميكردند كه آنها را از خود سلب كند و به اين نظر لعن آنها كه شعار طرد و اخراج آنها از جامعه شيعه بود صادر ميشد و اخبارى كه در لعن امثال زراره و هشام وارد شده است از اين نظر بوده است .
دنباله حديث 1 - ( 1 ) و بدانيد اى حزب شيعه كه دستور خدا در باره نيكان از پيش صادر شده است و فرمود : هر كه را خوش آيد كه خدا را مؤمن درست و پاك ملاقات كند بايد خدا و رسول خدا و آن كسانى كه گرويدند دوست بدارد و با آنها پيوندد و به خدا بيزارى جويد از دشمنان آنها و هر چه از فضل آنها بوى رسد بپذيرد زيرا بكنه فضل آنها نرسد هيچ فرشته مقرب و نه پيغمبر مرسلى و نه كسى كه پائينتر از آنها است آيا نشنيديد كه خدا در فضل پيروان امامان رهبر كه همان مؤمنانند چه گفته است ؟ فرموده است ( 69 - النساء ) آنان همراه كسانيند كه خدا بدانها نعمت بخشيده از پيمبران و صديقان و شهيدان و نيكان و چه خوب رفقائى باشند آنان - اين خود يكى از وجوه فضل پيروان ائمه ( ع ) است پس چگونه باشند با همه فضلى كه دارند .
و هر كس را خوش آيد كه خدا ايمانش را تمام سازد تا مؤمن درست و پاك باشد بايد از خدا بپرهيزد طبق شروطى كه بر مؤمنان قرارداد كرده است زيرا خدا بهمراه ولايت و دوستى خودش و رسولش و ولايت ائمه مؤمنان بر آنها شرط كرده است كه :
1 - نماز را برپا و زنده دارند .
2 - زكات را بپردازند و به مستحق رسانند .
3 - در راه خدا وام بىسود دهند .
4 - از هرزگىها و زشتيها چه عيان باشند و چه نهان دورى كنند .
الكافي - الروضة من الكافي ( روضه كافى يا گلستان آل محمد ص ) ( فارسى ) — صفحة 14
مساهمون: الشيخ الكليني
ص١٤