( 1 ) و پرسيدى از اداى گواهى براى مخالفان ؟
جواب - گواهى را بايد براى خاطر رضاى خدا عز و جل بدهى گو كه بر زيان خودت يا پدر و مادرت و يا خويشانت باشد در ميان خودت و آنان و اگر در باره هم مذهب خود بيم دارى پس نه ، ( يعنى اگر شهادت به حق موجب زيان هم مذهب تو شود مانند اينكه از تو گواهى طلبند كه او شيعه است و يا مثلا او را متهم بدشمنى با خلفاء كنند و تو را گواه گيرند نبايد گواهى بدهى ) و هر كس را اميد پذيرش دارى با شرائط مقرره خدا عز ذكره او را بمعرفت ما دعوت كن و خود را در پناه خود نمائى مينداز ( يعنى براى حفظ خود بيش از اندازه مقررات تقيه در برابر مخالفان ظاهر سازى مكن ) و آل محمد را دوست دار باش و هر چه از قول ما به تو رسيد و هر چه را بما نسبت دادند نگو كه باطلست اگر چه خودت خلاف آن را از ما دانسته باشى زيرا تو نمىدانى براى چه ما آن را گفتهايم و بچه نظر آن را شرح دادهايم .
بدان چه تو را خبر دهم ايمان بياور و هر خبر محرمانهاى به تو سپرديم فاش مكن ، راستى از حق واجب برادر دينى تو بر تو اينست كه هر چه به دنيا يا آخرتش سود بخشد از او نهان ندارى و كينه او را در دل نگيرى اگر چه به تو بدى كرده و هر گاه تو را دعوت كرد او را اجابت كنى و او را بدشمنش وامگذار و اگر چه نسبت به تو از وى نزديكتر باشد او را در بيماريش عيادت كن .
از اخلاق مؤمنان نيست دغلى كردن و آزار نمودن و خيانت و كبر و بد زبانى و دشنام و نه دستور دادن بدان هر گاه آن اعرابى زشت چهره را در سركردگى لشكر انبوهى ديدى منتظر فرج باش براى خود و شيعيان مؤمن هم مذهبت و هر گاه آفتاب گرفت ، ديده به آسمان دار و بنگر خدا عز و جل با مجرمين چه كند ؟ من برايت جملههاى مبهم و كلى را تفسير كردم و صلى اللَّه على محمد و آله الاخيار .
الكافي - الروضة من الكافي ( روضه كافى يا گلستان آل محمد ص ) ( فارسى ) — صفحة 240
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٢٤٠