حديث ابو بصير با آن بانو
( مصاحبهء آن بانو با امام صادق ع ) 71 - ( 1 ) ابان از ابى بصير گويد : من نزد امام صادق ( ع ) نشسته بودم كه بىانتظار انتظار ام خالد همان بانوئى كه يوسف بن عمر از او بريده بود اجازه شرفيابى خواست امام صادق ( ع ) به من فرمود خوشت مىآيد سخن آن بانو را بشنوى ؟ گويد گفتم آرى ، گويد امام اجازه ورود به او داد و مرا با خودش روى توشكى نشانيد گويد : سپس آن بانو وارد شد و بسخن آمد بانوئى سخنران و بليغه بود و از او در باره آن دو تا ( ابى بكر و عمر ) پرسش كرد و امام صادق ( ع ) به او فرمود تو آن دو را خليفه و والى بشناس ( دوست بدار خ ل ) گفت و هر گاه پروردگارم را ملاقات كنم به او بگويم شما به من فرمودى آنان را والى شناسم ؟ امام فرمود : آرى ، آن بانو گفت اين مرديكه بهمراه شما روى توشك نشسته است به من فرمايد از آنها بيزارى جويم و كثير النوا به من دستور دهد با آنها به پيوندم و از آنها پيروى كنم كدام بهتراند و آن را دوست دارى ، فرمود : اين مرد به خدا سوگند كه از كثير النوا و يارانش نزد من محبوبتر است راستى اين مرد مبارزه مىكند و احتجاج مينمايد و مىگويد ( 44 - المائده ) و هر كس بدان چه خدا نازل كرده حكم نكند و بر خلاف آن حكم كند پس آنانند كه كافرند 45 - و هر كس بدان چه خدا نازل كرده حكم نكند و بر خلاف آن حكم كند پس آنان ستمكارند 47 - و هر كه حكم نكند طبق آنچه خداوند نازل كرده است پس آنان بزهكارانند .
شرح - از مجلسى ره -
« هذا و اللَّه احب الى »
بار نخست از راه تقيه به او فرمان دوستى ابى بكر و عمر را داد و سپس چون در پرسش مبالغه كرد بكنايه لعن آنها را ثابت نمود و متعرض خود آنها نشد كه مورد پرسش وى بود بلكه فرمود اين ابو بصير نزد من از كثير النوا محبوبتر است زيرا منطق او درست است و كثير النوا بناحق ميان مردم قضاوت مىكند و بآيات قرآن كفر و ظلم و فسقش ثابت است و در ضمن كفر و وجوب برائت از آن دو را هم به دو وجه ثابت كرد :