تجلّى قرار مىدهد . جنيد نيز سماع را بيانى براي مسلمانان وكشفى براي مؤمنان وتلويحى براي متّقيان ، ونيز همّتى براي عارفان معرّفى كرده است . سلمى در اين فصل به آداب سماع وشرايطى كه سماع حلال دارد ، اشاره كرده است . اين فصل براي آن است كه به عالمي كه منكر سماع أهل حقايق شده است تذكّر داده شود كه سماع أهل حقايق موجب قرب مستمع به حق تعالى مىگردد وچيزى نيست كه مايهء طرب وحظّ نفس ايشان گردد . به عبارت ديگر ، سلمى مىخواهد به أو تذكّر دهد كه سماع صوفيّه با خوشگذرانى وعيّاشى وطرب درباريان وحتّى عامّهء مردم كه در ايّام عيد يا در جشن عروسى بدان مىپرداختند كاملا فرق دارد .
4 نسخهء خطى وتصحيح آن
متن اثر سلمى از روى نسخهء منحصر به فردى كه در مجموعهء خطى كتابخانهء كوپريلى به شمارهء 1631 نگهدارى مىشود تصحيح شده است . اين رساله هفتمين اثر در مجموعهء مزبور است ، از صفحات 131 الف تا 138 ب . متن رساله كامل است وظاهرا هيچ افتادگى ندارد . تاريخ كتابت وكاتب آن معلوم است . كاتب در ترقيمهء نسخه خود را معرّفى كرده است .
نام أو محمد بن أبي المحاسن بن أبي الفتح بن أبي شجاع كرمانى است وكنيهء أو أبو العلاست .
كتابت اين نسخه در ظهر روز دوشنبه ، پنجم جمادى الأولى سال 563 انجام گرفته است .
در اينكه اين رساله از آن سلمى است جاى ترديد نيست . در صفحهاى كه پيش از آغاز رساله آمده است ، كاتب علاوة بر اينكه خود را معرّفى كرده است ، نام رساله ومصنّف آن را نيز بدينگونه ذكر كرده است : « جزو في السماع من كلام الشيخ الامام أبى عبد الرحمن السلمى رحمة الله عليه ونوّر ضريحه » . مصنّف اگر چه نام خود را در متن رساله ذكر نكرده است ، وليكن از يك راه ديگر خود را معرّفى كرده وآن ذكر نام جدّ مادرى أو أبو عمر وإسماعيل بن نجيد است . علاوة بر اين ، كساني كه مصنّف از ايشان حديث وسخنان مشايخ را نقل كرده است همه از معاصران سلمى بودهاند ، بخصوص أبو سهل صعلوكى كه شيخ ومرشد أو در تصوّف بوده است . هجويرى اين رساله را ديده بوده است ، وظاهرا به همين اثر اشاره مىكند وقتي مىگويد « شيخ أبو عبد الرحمن سلمى آن جمله را جمع كرده است اندر كتاب سماع وأباحت آن قطع كرده » . « 7 » أبو نجيب سهروردى نيز آن را ديده وحتّى يك بخش كوچك از آن را در كتاب
هامش
( 7 ) . كشف المحجوب ، ص 4 - 523 .