از دستت نرفته است واى بر دانشمندى كه از نادان در حذر نباشد ، رفتن بزرگان مايه هراس است ، پيشامد كارها مايه اشتباه است عقب آن را زيرك و احمق هر دو ميشناسند ولخرجى در موقع وفور نعمت حماقت است ، عزت در طلب مقامات عاليه است از سود كم خشمناك نشويد كه سود بسيار را زنده مىكند از آنچه پرسش نشويد پاسخ ندهيد . بر چيزى كه خنده ندارد نخنديد در دنيا باهم نيكى كنيد و دشمنى نكنيد . حسد از نزديكى خيزد . كسانى كه با هم جمع شوند نهادشان به جوش آيد با يك ديگر در دوستى فرد باشيد به حساب اينكه با هم خويش هستيد ترك مراوده نكنيد خويش بايد خودش را نزديك كند . در اصلاح مال خود بكوشيد . مال بنگهدارى و اصلاح برجا ميماند . هيچ كس به دارائى برادرش اعتماد نكند و آن را حاجت روا كن خود نداند كسى كه چنين كند آب در غربال كرده است هر كس بىنيازى پيشه كند نزد كسان خود گرامى شود ، اسب را گرامى داريد ، سرگرمى با آزادان غزل خوان خوب است . صبر چاره بيچارگان است فروة بن ثقالة بن فقايه سلولى صد و سى سال در زمان جاهليت زندگى كرد و اسلام را درك كرد و مسلمان شد مضار بن حباب بن مزاده از بنى عمرو بن يربوع بن حنظلة بن زيد بن منات صد و چهل سال زندگى كرد قس بن ساعده ايادى ششصد سال زندگى كرد و او است كه اين شعر را ميگويد 1 - آيا باران امنيت ميدهد وقتى نازل شود به حال بدرفتار و خوش كردار
كمال الدين وتمام النعمة ( فارسي ) — صفحة 263
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٢٦٣