اجازه كشتن ميداد و روز جمل بدنبال گريخته نميرفت و زخمدار را نميكشت ، و هر كه سلاح به زمين ميگذاشت امانش ميداد ، و هر كه به خانه خود پناهنده ميشد امانش ميداد ، براى اين بود كه رهبر قشون جمل كشته شده بود و پشتيبانى نداشتند كه بدان برگردند و دوباره جنگ را از سر گيرند و مردم به خانه خود برگشتند و دست از جنگ كشيده و مخالفت را كنار گذارده ، و قصد تفرقه نداشتند راضى بودند كه شمشير از آنها برداشته شود ، حكم آنان برداشتن شمشير و خوددارى از آزارشان بود زيرا كمك براى ادامه جنگ نطلبيدند ولى مردم صفين بيك ستاد آماده و رهبر مقتدرى برميگشتند كه اسلحه و زره و نيزه و تيغ بر ايشان فراهم ميكرد ، و عطاى وافر به آنها ميداد و از آنها پذيرائى ميكرد و بيمارشان را عيادت ميكرد ، و شكسته آنان را بست و بند ميكرد ، و زخمدارشان را درمان ميكرد ، و بهر كه پياده بود مركب سوارى ميداد ، و بهر كه برهنه بود جامه ميداد ، و آنها را بجنگ و كشتار برميگردانيد ، و به اين دو دسته يك حكم نكرد چون حكم محارب از خداپرستان را ميدانست . بلى اين را برايشان توضيح ميداد و هر كه روگردان بود كشته ميشد يا اينكه بايد توبه كند .
13 - و اما مردى كه بلواط اعتراف كرده بينه بر او اقامه نشده و خود به خودى اعتراف كرده ، و امام به حق كه ميتواند از طرف خدا مجرمى را مجازات كند ميتواند هم از طرف خدا منت بر او نهد و عفوش كند آيا نشنيدى گفته خدا را ؟ « اينست عطاى ما » - الآية - ما تو را به همه چيزها كه از ما پرسيدى خبر داديم آن را بدان .
و از آن حضرت كلمات قصارى در اين معانى روايت شده است
1 - بيكى از مواليش فرمود : از فلانى عذرخواهى و گله كن و بگو چون خدا خير بنده اى را خواهد