آن امامى تو كه از طاعتش اميد رود
از خدا مغفرت ما همه در روز نجات
شبههء دينى ما را تو نمودى روشن
مزديابى ز خدا از طرف ما روضات
نيست در كار بد هرزه ره معذرتى
كه شدى مرتكبش از ره عصيان و ستم
پس راستى امير المؤمنين موافق قرآن رهنمائى كرده ، و جبر و تفويض هر دو را كه اعتقاد بدانها باطل و كفر است و تكذيب قرآنست نفى كرده ، و به خدا پناه بريم از گمراهى و كفر ، و معتقد نيستيم نه بجبر و نه بتفويض بلكه بمنزله بين المنزلتين و آن عبارت است از امتحان و اختبار بوسيله توانشى كه خداوند بماها داده ، و بدان ما را بعبادت گماشته چنانچه قرآن بر آن گواه است و امامان ابرار از آل رسول ( ص ) بدان معتقدند .
و نمونه امتحان بوسيله توانش نمونه مرديست كه بنده اى دارد ، و مال بسيارى دارد و خواسته كه با دانستن سرانجام كار بنده اش او را بيازمايد ، و آنچه را خواسته از دارائى خود ببنده اش داده ، و كارهائى هم به او پيشنهاد كرده و فهمانيده و به او فرموده آنچه را بوى داده در آنها صرف كند ، و كارهائى هم كه دوست ندارد بوى غدقن كرده و به او پيشگو كرده كه از آنها دورى كند و از آنچه اش داده در آن صرف نكند ، و آن دارائى در هر دو سو به كار ميرود ، و يكى از آن دو مال را در پيروى فرمان آقا و پسند او صرف كرده ، ديگرى در پيروى از نهى و خشم او ، آقايش در خانه آزمايش مسكن داده ، و به او اعلام