22 - فضيل بن يسار گويد از امام رضا ( ع ) پرسيدم افعال بندههاى خدا مخلوقند يا غير مخلوق ؟
فرمود ( ع ) : به خدا آنها مخلوقند - مقصودش خلق تقدير بود نه خلق تكوين سپس فرمود : ايمان يك درجه بالاى اسلام است ، و تقوى يكدرجه برتر از ايمان ، و بآدميزاده چيزى بهتر از يقين داده نشده .
23 - از بهترين بندههاى خدا پرسش شد ؟ فرمود : آن كسانيند كه هر گاه نيكى كنند خرم شوند ، و هر گاه بد كنند آمرزش خواهند ، و هر گاه عطا شوند شكر گزارند ، و هر گاه بلا بينند صبر كنند ، و هر گاه خشم كنند درگذرند .
24 - از حقيقت توكلش پرسش شد فرمود : اينست كه جز از خدا نترسى .
25 - مهمانى كردن براى زناشوئى از سنت است .
26 - ايمان چهار ركن دارد : توكل بر خدا ، رضا بقضاء خدا ، تسليم بامر خدا ، و واگذاشتن كار به خدا ، آن بنده خوب ( مؤمن آل فرعون ) گفت ( 24 - غافر ) كار خود را به خدا وانهم ، و خدايش از بدانديشى آنان نگهداشت .
27 - صله رحم كن گر چه با جرعه آبى باشد ، و بهتر صله رحم خوددارى از آزار او است ، فرمود : در قرآنست ( 268 - البقرة ) صدقات خود را بمنت و آزار بيهوده مسازيد .
28 - از نشانههاى دينفهمى حلم و علم است ، و خموشى بابى است از حكمت ، خموشى دوستى آرد ، و راستش كه آن رهبر بهر خوبيست .
تحف العقول عن آل الرسول ( ص ) ( فارسي ) — صفحة 469
مساهمون: ابن شعبة الحراني
ص٤٦٩