18 - مردى از آن حضرت تفسير قول خدا را پرسيد ( 3 - الطلاق ) هر كه به خدا توكل كند او را بس است - فرمود : توكل درجاتى دارد ، يكى اينكه در همه كارت به دو اعتمادى كنى در آنچه با تو كند و بهر چه با تو كند خشنود باش و بدانى از خيرخواهى و رعايتت كوتاهى نكند ، و بدانى كه صلاح در آن بوده و با واگذارى همه اينها بوى به دو توكل كنى ، يكى اينكه عقيده بغيبهاى خدا داشته باشى كه در علم تو نگنجند و علم آن را بوى و بامناء وى وانهى و در آنها و جز آنها به دو اعتماد داشته باشى .
19 - احمد بن نجم او را از عجب پرسيد كه مفسد عمل است در پاسخ فرمود : عجب درجاتى دارد يكى اينكه كردار بد بنده در نظرش خوش جلوه كند و آن را خوب بداند و پندارد كار خوبى كرده . يكى اينكه بنده اى به خدا ايمان آرد و منت بر خدا نهد با اينكه خدا را به او منت است در اين باره .
20 - فضل گويد به امام رضا ( ع ) گفتم يونس بن عبد الرحمن معتقد است كه معرفت كسبى است فرمود : نه ، درست نرفته خدا بهر كه خواهد ايمان ميدهد و در برخى پابرجا است و در برخى عاريت ، پابرجا آنست كه خدا هرگز آن را نربايد و عاريت آنست كه بمرد ميدهد سپس از او ميگيرد .
21 - صفوان بن يحيى گويد از امام رضا ( ع ) پرسيدم بندههاى خدا را در معرفت كار و كردى هست ؟ فرمود : نه ، گفتم در برابر آن مزدى دارند ؟ فرمود : آرى خدا بفضل خود به آنها معرفت داده ، و بفضل خود بدانها درستى دهد .
تحف العقول عن آل الرسول ( ص ) ( فارسي ) — صفحة 468
مساهمون: ابن شعبة الحراني
ص٤٦٨