آنچه در مختصر اين معانى از آن حضرت روايت شده است
1 - فرمود ( ص ) : مرگ براى پندآموزى بس است ، و پرهيزكارى براى توانگرى بس است ، و عبادت براى سرگرمى و كار بس است ، و رستاخيز يگانه آينده است و خدا تنها جزا بخش .
2 - فرمود دو خصلتند كه هيچ كردار خوبى برتر از آنها نيست ايمان به خدا ، و نفع رساندن ببندگان خدا ، و دو خصلتند كه هيچ بدكردارى روى آنها نيست شرك به خدا ، و زيان ببندگان خدا .
3 - مردى به دو گفت به من سفارشى كن كه خدا سودم بخشد بدان فرمود : بيشتر ياد مرگ كن تا تو را از دنيا برهاند بشكر اندر باش كه نعمتت بفزايد ، و هر چه توانى دعا كن كه ندانى كى برايت باجابت رسد ، مبادا تجاوز كنى كه خدا حكم فرمود هر كه مورد تجاوز شود خدايش يارى دهد ، فرمود : آيا مردم همانا تجاوز و ستم شما بر خود شما است ، مبادا نيرنگ ببازى كه خدا حكم فرمود نيرنگ بد جز بر اهلش نچرخد .
4 - فرمود : همانا آزمند فرمانروائى شويد و افسوس و پشيمانى خوريد ، وه چه خوب دايه ايست و چه بد شير پرورده اى .
5 - فرمود : هرگز مردمى رستگار نشوند كه امر اجتماع خود را بزنى وانهند .
6 - به آن حضرت ( ص ) عرض شد كدام ياران بهترند ؟ فرمود : آنكه چون يادآور شوى ياريت كند و چون بفراموشى در شوى يادآوريت كند . عرض شد بدتر مردم كيست ؟ فرمود دانشمندانى كه فاسد شوند .
تحف العقول عن آل الرسول ( ص ) ( فارسي ) — صفحة 34
مساهمون: ابن شعبة الحراني
ص٣٤