كه رستگارانند كار آنها را مدح كرده است
و در جاى ديگر فرموده ( 8 - الانسان ) و ميخورانند خوراك با اينكه دوستش دارند بمستمند و يتيم و اسير - ما به همين دو آيه اكتفاء ميكنيم ، مردى از حاضران مجلس به آنان گفت ما شما را نديدهايم كه از خوراك خوب دورى كنيد ، و با اين حال بمردم فرمان ميدهيد كه از آن مال خود دست بكشند تا شما از آن بهره مند شويد . امام صادق ( ع ) فرمود آنچه سودى ندارد وانهيد و همه شماها به من بگوئيد : ناسخ و منسوخ و محكم و متشابه قرآن را ميدانيد كه هر كه گمراه شده از اينجا گمراه شده ، و هر كه از اين امت هلاك شده از اين راه هلاك شده ؟ در پاسخ آن حضرت گفتند بعضى را ميدانيم و همه آن را نميدانيم ، فرمود : از اين نادانى است كه گرفتار شديد ، و همچنين هستند احاديث رسول خدا ( ص ) ، و اما آنچه ذكر گرديد كه خداوند در قرآن بما خبر داده از مردمى كه آنها را براى انفاق مال خود به ديگران ستوده است آن روز اين كار براى آنها مباح و جائز بوده ، و غدقنى از آن نداشتند ، و ثوابشان بر خدا است ، ولى خدا جل و تقدس بخلاف آنچه كه آنها عمل كردند دستور داده است ، و امر خدا ناسخ كار آنها شده ، و خدا تبارك و تعالى از مهرورزى بمؤمنان و خيرخواهى آنان از اين كار نهى كرده . تا مايه زيان خود و خاندانشان نشوند كه ناتوان و كودك و اطفال و پيران از كار افتاده و عجوز سالخورده دارند ، و صبر بر گرسنگى نتوانند و اگر من يك قرص نان دارم و نان ديگر ندارم و آن را به صدقه بدهم آنان ضايع ميشوند و از گرسنگى ميميرند ، و از اينجا است كه رسول خدا ( ص ) فرمود : مقدارى خرما يا پنج قرص نان يا چند دينار يا چند درهم كه انسان دارد و ميخواهد آنها را به مصرف خير رساند بهترش اينست كه به مصرف پدر و مادر خود برساند ، و در درجه دوم بر خود و عيالش صرف كند ، و در درجه سوم بخويشاوندان و برادران مؤمنش ، و در درجه چهارم بهمسايههاى مستمندش ،
تحف العقول عن آل الرسول ( ص ) ( فارسي ) — صفحة 364
مساهمون: ابن شعبة الحراني
ص٣٦٤