هر كه قناعت ورزد سير شود ، و هر كه قناعت نكند سير نشود ، و بهره آخرتت را برگير ، و در توانگرى بدمست مشو ، و در بينوائى بيتابى مكن ، و سختدل و ترشرو مباش كه مردم را نزديكى به تو بد آيد ، و سست و زبون مباش كه هر كه تو را شناسد شماردت . با بالادست خود ستيزه مجوى ، و با زير دستت تمسخر مزن ، و با صاحب امرى ستيزه مجوى ، و پيروى از نابخردان مكن ، و خود را زير پاى هر كس خوار مكن ، و بكفايت كردن احدى اعتماد مكن ، در برابر هر كارى توقف كن و فكر كن تا ورود و خروج آن را بدانى پيش از آنكه در آن بمانى ، و پشيمان گردى ، دلت را چون خويشى كن كه با او شريكى ، و عملت را چون پدرى كه بدنبالش ميروى و نفس اماره ات را چون دشمنى كه با او جهاد ميكنى ، و عاريه اى كه برميگردانى . زيرا تو طبيب نفس خويشى ، و نشانه صحة را شناختى ، و درد را دانستى و دارو را فهميدى ، و ببين با خود چه ميكنى ، اگر نعمتى به كسى دادى با منت تباهش مكن ، و آن را به زبان مياور ولى با احسان بهترى دنبالش كن . زيرا كه اين زيباتر است برايت در اخلاق ، و ثواب آورتر است در آخرت . بر تو باد بخموشى تا بردبار باشى چه نادان باشى چه دانا زيرا خموشى زيور تو است نزد دانشمندان ، و پرده آبروى تو است نزد نادانان .
اى پسر جندب راستى عيسى ابن مريم بيارانش گفت به من بگوئيد كه اگر يكى از شماها ببرادرش گذر كرد و ديد جامه ى او اندكى از عورتش را عيان كرده آيا همه عورتش را عيان كند يا جامه را بر وى آنچه عيان شده برميگرداند ؟ گفتند بلكه آن را به روى عورتش برميگردانيم فرمود : نه بلكه همه را عيان ميكنيد . پس دانستند كه اين مثلى بوده كه براى آنها زده است . به او گفته شد يا روح الله اين چگونه
تحف العقول عن آل الرسول ( ص ) ( فارسي ) — صفحة 316
مساهمون: ابن شعبة الحراني
ص٣١٦