او را ميپسندى وى را بدان رهنمائى كنى و ارشاد نمائى ، و در باره او كوتاهى نكنى و از نصيحت او كم نگذارى و لا حول و لا قوة الا با لله .
40 - و أما حق كسى كه به تو مشورتى دهد اينست كه او را در رأى ناموافقى كه به تو دهد متهم نسازى وقتى بدان تو را اشاره كند زيرا در مرحله نظريات مردم جور بجورند و اختلاف دارند و اگر در رأى او بدبينى دارى مختارى ولى نبايدش متهم سازى در صورتى كه أهل مشورت است و براى اينكه به تو نظر داده و به خوبى وارد شور شده بايد از او تشكر كنى ، و اگر بدلخواه تو رأى داد خدا را حمد كن و آن را از برادرت قدردانى كن ، و در مقام باش كه اگر روزى با تو مشورت كرد به او پاداش بدهى ، و لا قوة الا با لله .
41 - و أما حق كسى كه از تو نصيحتى جويد اينست كه به اندازه استحقاقش و تحملش به او اندرز دهى و از راهى وارد سخن شوى كه بگوشش خوش آيد ، و به اندازه عقلش با او سخنگوئى زيرا هر عقلى را يك نحو سخن بايد كه آن را بفهمد و درك كند و بايد روشت مهربانى باشد ، و لا قوة الا با لله .
42 - و أما حق ناصح اينست كه نسبت به او تواضع كنى به او دل بدهى و گوش فرا دارى تا اندرز او را بفهمى ، و سپس در آن تأمل كنى و اگر درست گفته خدا را بر آن حمد كنى و از او بپذيرى ، و نصيحت او را قدر بدانى ، و اگر درست نگفته به او مهربان باشى و او را متهم نسازى و بدانى كه در خير خواهى تو كوتاهى نكرده جز اينكه خطا كرده مگر اينكه در نظر تو مستحق تهمت باشد كه به هيچ سخن او اعتناء مكن در هر حال ، و لا قوة الا با لله .
تحف العقول عن آل الرسول ( ص ) ( فارسي ) — صفحة 275
مساهمون: ابن شعبة الحراني
ص٢٧٥