و همنشين او شدى مختارى كه هر گاه نميخواهى برخيزى و اگر او آمده بر تو نشسته اختيار با او است و از جا برنخيز جز به اجازه او ، و لا قوة الا با لله .
31 - و أما حق همسايه حفظ او است هر گاه در خانه نباشد و احترام او است در حضور و يارى و كمك به او است در هر حال عيبى از او وارسى نكن و از بدى او كاوش منما كه بفهمى و اگر بدى او را فهميدى بىقصد و رنج بايد براى آنچه فهميدى چون قلعه محكمى باشى و چون پرده ضخيمى تا اگر نيزهها دلى را براى يافتنش بشكافند بدان نرسند كه بر آن پيچيده است ، از آنجا كه نداند بسخن او گوش مگير ، در سختى او را وامگذار و در نعمت بر او حسد مبر ، از لغزشش در گذر و از گناهش صرف نظر كن و اگر بر تو نادانى كرد بردبارى كن و بمسالمت با او رفتار كن و زبان دشنام را از او بگردان . و اگر ناصحى با او دغلى كرد جلوگيرى كن و با او به خوبى معاشرت كن ، و لا قوة الا با لله .
32 - و أما حق رفيق و همصحبتت اينست كه تا توانى به او احسان كنى و اگر نتوانى لا اقل با انصاف باشى و او را به اندازه اى كه احترامت مىكند احترام كنى و چنانت كه نگه مىدارد نگاهش بدارى ، و در هيچ كرمى بر تو پيشدستى نكند و اگر پيشدستى كرد به او عوض بدهى و تا آنجا كه شايدش در دوستى او كوتاهى مكنى ، بر خود لازم دانى كه خير خواه و نگهدار و پشت و پناه او باشى در طاعت پروردگار او و كمك او بر خودش در اينكه قصد نافرمانى پروردگارش را نكند سپس بر او رحمت باشى و عذاب نباشى ، و لا قوة الا با لله .
تحف العقول عن آل الرسول ( ص ) ( فارسي ) — صفحة 272
مساهمون: ابن شعبة الحراني
ص٢٧٢