تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تحف العقول عن آل الرسول ( ص ) ( فارسي ) — صفحة 263

مساهمون:

ص٢٦٣
4 - حق گوش پاك داشتن او است از اينكه راه دلت باشد مگر براى خبر خوبى كه در دلت خير پديد كند يا خلق كريمت نصيب كند زيرا گوش دروازه دل است هر نوع معنى خوب يا بدى را به آن مىرساند . و لا قوة الا با لله العلى العظيم . 5 - و اما حق چشمت اينست كه از هر چه روا نيست آن را بپوشانى و مبتذلش نسازى مگر براى محل عبرت آورى كه از آن بينا شوى يا دانشى بدست آورى زيرا ديده وسيله عبرتست . 6 - و اما حق دو پايت اينست كه با آنها به جائى كه روا نيست نروى و آنها را براهى كه باعث سبكى راهرو است نكشانى زيرا آنها تو را حمل ميكنند و تو را به راه دين مىبرند و پيش مياندازند و لا قوة الا با لله . 7 - و اما حق دست تو اينست كه آن را بناروا دراز نكنى تا بدست اندازى بدان گرفتار عقوبت آخرت خدا شوى و گرفتار سرزنش مردم در دنيا و آن را از كارى كه به تو واجب كرده نبندى ولى آن را احترام كنى باينكه از محرمات بسيارش ببندى و بسيارى از آنچه هم كه بر او واجب نيست به كار اندازى و چون دست تو در اين دنيا از حرام باز ايستاد و خود را شريف داشت يا با عقل و شرافت به كار رفت در آخرت ثواب خوب دارد . 8 - و اما حق شكمت اينست كه آن را ظرف كم و يا بيش از حرام نكنى و از حلال هم به اندازه اش بدهى و از حد تقويت به حد شكمخوارگى و بيمروتى نرسانى ، و هر گاه گرفتار گرسنگى و تشنگى شد او را ضبط كنى زيرا سيرى بىاندازه شكم را بياشوبد و كسالت آورد كه مايه باز ماندن و دور شدن از هر كار